Ολοκληρώνεται με επιτυχία το 16ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, ενόψει των επικείμενων βουλευτικών εκλογών.
Δύο ήταν τα κεντρικά ζητήματα που κυριάρχησαν στις θεματικές συζητήσεις των στελεχών του κόμματος: αφενός η Τεχνητή Νοημοσύνη και αφετέρου η επικείμενη Αναθεώρηση του Συντάγματος.
Στο Συνέδριο, εκτός από τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας και Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, μίλησαν οι δύο Αντιπρόεδροι του κόμματος, Άδωνις Γεωργιάδης και Κωστής Χατζηδάκης, καθώς και κορυφαίοι Υπουργοί της Κυβέρνησης.
Με απόφαση του Πρωθυπουργού, ο Βουλευτής Ροδόπης και εισηγητής της πλειοψηφίας για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, Ευριπίδης Στυλιανίδης, παρουσίασε και ανέλυσε στην Ολομέλεια του Σώματος την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας.

Σας παραθέτουμε πλήρη την εισήγηση του Ευριπίδη Στ. Στυλιανίδη στο συνέδριο:
« Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η Αναθεωρητική Διαδικασία που σε λίγο ξεκινά, είναι η κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία, όπου δεν αντιπαρατίθενται Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση, αλλά δοκιμάζεται η ωριμότητα όλου του πολιτικού συστήματος και η δυνατότητα του να διαλέγεται υπεύθυνα, νηφάλια και επιστημονικά τεκμηριωμένα και να δημιουργεί συναινέσεις. Επίσης δοκιμάζεται η δυνατότητα των πολιτικών κομμάτων και των Βουλευτών να παρουσιάσουν καινοτόμες ιδέες και έξυπνες προτάσεις για την Ελλάδα του μέλλοντος.
Θα ήθελα κατ’αρχήν να ευχαριστήσω τον πρωθυπουργό για την εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπό μου αναθέτοντας μου το ρόλο του Εισηγητή της Πλειοψηφίας και μεταγγίζοντας μου το χρέος να εκφράσω τη συνισταμένη των απόψεων που προέκυψαν από την εσωτερική μας διαβούλευση.
Πριν από μερικούς μήνες ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως επικεφαλής της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όπως είχε προεκλογικά δεσμευτεί, έδωσε το σήμα έναρξης μιας εσωτερικής, αλλά παράλληλα και μιας δημόσιας διαβούλευσης για την Αναθεώρηση του Συντάγματος που ξεκίνησε από τους Βουλευτές, ενόψει της μετεξέλιξης της παρούσας Βουλής από Κοινή σε Προτείνουσα Βουλή. Στην εσωτερική αυτή διαβούλευση ανταποκρίθηκαν πάνω από 50 συνάδελφοι καταθέτοντας καινοτόμες και εύστοχες προτάσεις που αποτέλεσαν την πρώτη ύλη για να διαμορφώσουμε τη βάση για τη δημόσια συζήτηση και το θεσμικό διάλογο που θα ξεκινήσει στην Επιτροπή της Βουλής.
Το Σύνταγμα της Ελλάδας είναι η κωδικοποιημένη, δημοκρατικά νομιμοποιημένη θεσμική έκφραση του αξιακού κώδικα που προσδιορίζει την διαχρονική πολιτιστική και εθνική μας ταυτότητα.
Το Ελληνικό Σύνταγμα είναι αυστηρό, αλλά ανοιχτό. Αυστηρό, διότι προστατεύει αξίες που αποτελούν το σκληρό πυρήνα της εθνικής πολιτιστικής μας ταυτότητας, αλλά ανοιχτό διότι έχει την ευελιξία προσαρμογής στις επιστημονικές, τεχνολογικές και διεθνοπολιτικές εξελίξεις(άρθρο 28). Αντιστέκεται στο φαινόμενο του Mcdonaldnisation, δηλαδή της «κλωνοποίησης» των πολιτισμών και των οικονομικο-πολιτικών και πολιτιστικών μοντέλων. Την ίδια στιγμή όμως παρακολουθεί τις εξελίξεις και προσαρμόζεται σε αυτές, ώστε να μην οδηγηθούμε σε θραύση του θεσμικού πλαισίου.
Η ανθεκτικότητα του δοκιμάστηκε με επιτυχία κατά την τελευταία οικονομική κρίση των μνημονίων και στη συνέχεια κατά την υγειονομική κρίση της πανδημίας του Covid 19, όπου το «Καθεστώς Εξαίρεσης» λειτούργησε με επιτυχία ως αμορτισέρ που με το Δίκαιο της Ανάγκης απορρόφησε τους κραδασμούς και προστάτεψε το σκληρό πυρήνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ώσπου να επανέλθουμε πλήρως στην κανονικότητα.
Η αναθεωρητική συζήτηση στην Προτείνουσα Βουλή, έχει ως αποκλειστικό στόχο να επισημάνει διατάξεις που πρέπει να συμπληρωθούν, να αναθεωρηθούν, να καταργηθούν ή και να θεσπιστούν για πρώτη φορά. Τώρα θα αποφασιστεί τι πρέπει να αλλάξουμε, αλλά όχι πώς θα το αλλάξουμε. Το περιεχόμενο είναι το διακύβευμα της Αναθεωρητικής Βουλής που θα προκύψει μετά τις εκλογές από νέο συσχετισμό δυνάμεων και απαιτεί συναινέσεις.Η επιτυχία επομένως του παρόντος εγχειρήματος είναι η Επιτροπή Αναθεώρησης της Προτείνουσας Βουλής να καταφέρει να αρθεί πάνω από τις τρέχουσες μικροκομματικές και διαχειριστικές αντιπαραθέσεις και να αποφασίσει το νέο καταστατικό Χάρτη της Χώρας με το βλέμμα στραμμένο όχι στις επόμενες εκλογές, αλλά στις επόμενες γενιές.
Πιστεύω ότι έχουμε χρέος να μην προσχωρήσουμε σε ένα ιδιότυπο συνταγματικό λαϊκισμό τον οποίο φαίνεται δυστυχώς να υιοθετεί η Αντιπολίτευση. Η θεσμική λογική και η νηφάλια μετεξέλιξη της σύγχρονης Ελληνικής Πολιτείας δεν πρέπει να αφήσουμε να διαμορφωθεί από δημοσκοπικές αναλύσεις και ακραίες προσεγγίσεις που μπορεί εφήμερα να ικανοποιούν το λαϊκό αίσθημα ή τη δημοσιογραφική επιδίωξη της τηλεθέασης, αλλά μεσομακροπρόθεσμα καταστρέφουν τη βασική αρχή της δημοκρατίας μας, την Αρχή των Ελέγχων και των Ισορροπιών ((Checks and Balances)
Ένα νέο δεδομένο στην αναθεωρητική διαδικασία που δεν μπορούμε πλέον να παραγνωρίσουμε, είναι ότι μετά το 1980 που η Ελλάδα εντάχθηκε στην ΕΟΚ και πολύ πιο έντονα σήμερα, διαμορφώνεται δυναμικά ένα νέο διεθνές πλαίσιο, μια παράλληλη με την εθνική, διεθνής έννομη τάξη, εξίσου ισχυρή με το Σύνταγμα και απόλυτα παρεμβατική στην εσωτερική έννομη τάξη. Αυτή πηγάζει από το πρωτογενές και το παράγωγο Ευρωπαϊκό δίκαιο και τη σχετική Νομολογία του ΔΕΕ (Ευρωπαϊκός Κανονισμός Προσωπικών Δεδομένων, AI ACT, βασικός μέτοχος, Μη Κρατικά Πανεπιστήμια), από την ΕΣΔΑ και τις αποφάσεις του ΕΔΔΑ, από διμερείς, πολυμερείς και διεθνείς συμβάσεις που έχει κυρώσει ή θα κυρώσει η Ελλάδα (Σύμβαση Πλαίσιο για την ΤΝ, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου). Η όποια αναθεωρητική πρωτοβουλία πρέπει να εναρμονίζει έξυπνα το Εθνικό Σύνταγμα με τη διεθνή έννομη τάξη, χωρίς βέβαια να αλλοιώνει το σκληρό αξιακό του πυρήνα, ώστε να αποφευχθεί η θραύση του εθνικού θεσμικού πλαισίου και η διεθνής απομόνωση της Ελλάδας.
Συνθέτοντας τις εκατοντάδες προτάσεις που κατατέθηκαν από Βουλευτές, εκπροσώπους της Δικαιοσύνης, την ΚΕΔΕ, ειδικούς επιστήμονες και άλλους φορείς, διαμορφώσαμε 30 αλλαγές στο Σύνταγμα ως βάση για μια ανοιχτή ως το τέλος συζήτηση που για λόγους μεθοδολογίας τις κατηγοριοποιήσαμε σε 4 βασικές ομάδες:
α) Οι ταυτοτικές διατάξεις που διαμορφώνουν το Πολιτιστικό Σύνταγμα.
β) Οι κοινωνικές διατάξεις που διαμορφώνουν το Κοινωνικό Σύνταγμα,
γ) Οι θεσμικές διατάξεις πού εκσυγχρονίζουν το Θεσμικό Σύνταγμα, ενισχύοντας την Αρχή των Ελέγχων και των Ισορροπιών (Checks and Balances) και τέλος
δ) Οι αναπτυξιακές διατάξεις που οριοθετούν το Οικονομικό Σύνταγμα.
Ενδεικτικά αναφέρω κάποιες εμβληματικές αλλαγές ανά κατηγορία:
Α) ΤΑΥΤΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
- Οι ταυτοτικές διατάξεις διαμορφώνουν το Πολιτιστικό Σύνταγμα της Ελλάδας προστατεύοντας τον σκληρό αξιακό πυρήνα της εθνικής και πολιτιστικής μας ταυτότητας. Προτείνουμε
Τη συνταγματική προστασία της Ελληνικής Σημαίας ως διαχρονικό σύμβολο του έθνους και του πολιτισμού μας (άρθρο 16 παρ. 2Α) και την προστασία της Ελληνικής γλώσσας (άρθρο 16 παρ. 2Β) ως φορέα του ελληνικού πολιτισμού και της εθνικής κληρονομιάς, αλλά και ως ζωντανό δεσμό με τον Οικουμενικό Ελληνισμό. Η θεσμοθέτηση της θετικής χρήσης της Τεχνητής Νοημοσύνης με τρόπο που θα προστατεύονται και θα καθίστανται αγώγιμα, ανθρώπινα δικαιώματα από ενδεχόμενες αρνητικές εφαρμογές (άρθρο 5Β) και θα εναρμονίζεται το εθνικό μας Σύνταγμα με την Σύμβαση Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Β) ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
- Οι κοινωνικές διατάξεις εδραιώνουν το Κοινωνικό Σύνταγμα που η λειτουργία του θωρακίζει την κοινωνική δικαιοσύνη, εγγυάται την ισότητα των ευκαιριών και ενισχύει την κοινωνική κινητικότητα. Προτείνουμε:
Την επέκταση της ελάχιστης υποχρεωτικής εκπαίδευσης από τα 9 στα 11 χρόνια και κυρίως την απελευθέρωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης από το κρατικό μονοπώλιο και τη θέσπιση του Μη Κρατικού Πανεπιστημίου με την αναθεώρηση του άρθρου 16 που διευρύνει το πεδίο ελευθερίας επιλογών των νέων Ελλήνων, εγγυάται την ισότητα ευκαιριών για όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να φοιτήσουν στο εξωτερικό ή όσους δεν μπόρεσαν να σπουδάσουν λόγω δυσκολιών στα νεανικά τους χρόνια και ενισχύει την κοινωνική κινητικότητα καθιστώντας ΔΙΑ ΒΙΟΥ την εκπαίδευση σε ανώτατο επίπεδο. Το άρθρο αυτό δικαιώνει την πάγια διεκδίκηση της Γενιάς των Νικητών της ΔΑΠ ΝΔΦΚ.
Επίσης προτείνουμε τη θέσπιση της διαγενεακής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης (άρθρο 21 παρ. 3 και 4) ως βάση για μια ανθρωποκεντρική κοινωνία συνοχής και τη μέριμνα για προσιτή στέγη, πολιτική απαραίτητη για τη στήριξη της Οικογένειας.
Προτεραιοποιούμε την προστασία του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος(άρθρου 24 παρ. 1), την αντιμετώπιση του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής και τη διασφάλιση του περιβαλλοντικού ισοζυγίου.
Γ) ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ – ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΕΛΕΓΧΩΝ ΚΑΙ ΙΣΟΡΡΟΠΙΩΝ
- Οι θεσμικές αλλαγές που προτείνουμε επιδιώκουν να αποκαταστήσουν την Αρχή των Ελέγχων και των Ισορροπιών της Δημοκρατίας μας, διορθώνοντας στρεβλώσεις του παρελθόντος και συμβάλλοντας στην μετάβαση σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό θεσμικό περιβάλλον. Συγκεκριμένα:
- Προτείνουμε με την πρόβλεψη επιφύλαξης νόμου στο άρθρο 29 Σ, την ενίσχυση της εσωτερικής δημοκρατίας στα κόμματα, διότι αυτό θα σημάνει καλύτερη δημοκρατία των κομμάτων.
- Εκσυγχρονίζουμε της διατάξεις για τύπο, ραδιοτηλεόραση και διαδίκτυο (άρθρα 14,15)
- Προβλέπουμε μία εξαετή θητεία για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (άρθρο 30)
- Εισάγουμε κανόνες καλής διενέργειας δημοψηφισμάτων (άρθρο 44 παρ. 2)
- Επεκτείνουμε το δικαίωμα επιστολικής ψήφου και εντός της επικράτειας (άρθρο 51 παρ. 4)
- Το εκλογικό σύστημα θα πρέπει να διασφαλίζει εύλογη αναλογικότητα και κυβερνησιμότητα της χώρας. Με νόμο μπορεί να προβλέπεται ότι η επικράτεια διαιρείται σε ελάσσονες και μείζονες περιφέρειες (Άρθρο 54 παρ. 1, 3)
- Στο άρθρο 60 εισηγούμαστε τη θεσμική θωράκιση του ρόλου του Βουλευτή και σε συνταγματικό επίπεδο, προκειμένου να ξανατονώσουμε τον νομοθετικό ρόλο(πρόταση νόμου), τον ελεγκτικό ρόλο(κοινοβουλευτικός έλεγχος) και το διαμεσολαβητικό ρόλο του Βουλευτή (επικοινωνία με την εκλογική του περιφέρεια) που αναφέρεται και στον κανονισμό της Βουλής. Καθίσταται συνταγματική υποχρέωση των Υπουργών να απαντούν τεκμηριωμένα στον κοινοβουλευτικό έλεγχο των Βουλευτών καθώς επίσης καθίσταται υποχρεωτική η συστηματική επικοινωνία του Βουλευτή με την εκλογική του περιφέρεια και η διαφανής δημόσια μεταφορά των δίκαιων συλλογικών ή ατομικών ζητημάτων προς την εκτελεστική εξουσία δια του κοινοβουλίου.
- Καθίσταται συνταγματική υποχρέωση η τήρηση των βασικών αρχών καλής νομοθέτησης
- Ετέθη προς συζήτηση το θέμα του άρθρου 81 παρ. 2 για το ασυμβίβαστο Βουλευτή/Υπουργού , προκαλώντας έντονους προβληματισμούς διαφορετικών κατευθύνσεων.
- Η Κυβέρνηση πρέπει να ακολουθεί κανόνες καλής κυβερνητικής λειτουργίας , δηλαδή το Υπουργικό Συμβούλιο πρέπει να ψηφίζει το Ενιαίο Σχέδιο Κυβερνητικής πολιτικής της επόμενης διετίας, το οποίο δημοσιοποιείται. (άρθρο 82 παρ. 5 )
- Η ευθύνη των Υπουργών κατά το άρθρο 86. Έχουμε χρέος να ισορροπήσουμε από τη μια ανάμεσα στην απόλυτη ατιμωρησία των πολιτικών που γεννά την αλαζονεία της εξουσίας και την απέχθεια στους πολίτες για τα κοινά, κατάσταση που ενισχύει τους ακτιβισμούς και τα άκρα και από την άλλη στην απόλυτη τιμωρητικότητα που οδηγεί εύκολα, όπως δείχνει η ιστορία μας, στην ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής, στη συκοφάντηση των αντιπάλων, στην έξαρση των πολιτικών παθών και μερικές φορές στην παράδοση ευσυνείδητων πολιτικών ως βορά στα διαπλεκόμενα συμφέροντα. Είναι σαφές ότι πρέπει να ενισχυθεί ο ρόλος της δικαστικής εξουσίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα, ότι θα ακυρωθεί πλήρως η ασπίδα του κοινοβουλίου; Ο Υπουργός που παίρνει αποφάσεις και λύνει προβλήματα είναι συνήθως αυτός που εκτίθεται σε κινδύνους. Αυτός που δεν υπογράφει, όχι μόνο δεν κινδυνεύει, αλλά συνήθως είναι και πιο δημοφιλής. Το κόστος όμως των Μη Αποφάσεων στην Ελλάδα είναι τριπλάσιο από το κόστος των κακών αποφάσεων. Γι’ αυτό προτείνεται (στο άρθρο 86 παρ. 2) να καταργηθεί το «αμελλητί» και η αρμοδιότητα της Βουλής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης. Η Προκαταρκτική εξέταση διενεργείται από Εισαγγελέα Εφετών και η πρόταση άσκησης δίωξης από Εισαγγελέα Αρείου Πάγου. Εναλλακτικά θα μπορούσε η προαξιολόγηση ποινικής ευθύνης Υπουργών να γίνεται από μεικτό δικαστικό-πολιτικό όργανο. Η άσκηση δίωξης θα γίνεται με απόφαση Βουλής, με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, με ονομαστική ψηφοφορία.
- Αλλαγές επίσης προωθούνται στον τρόπο επιλογής της ηγεσίας της δικαιοσύνης και σε άλλα θέματα ώστε να θωρακιστεί περαιτέρω η ανεξαρτησία της (άρθρα 89 παρ. 3 και 90 παρ. 5), στα ζητήματα ψηφιακής δίκης (άρθρο 93 παρ. 3 και 5), στη λειτουργία του ΑΕΔ και στον προληπτικό έλεγχο αντισυνταγματικότητας ή εναρμόνισης με το ευρωπαϊκό δίκαιο (άρθρο 100 παρ 2)
- Επαναπροσδιορίζεται το αποκεντρωτικό σύστημα της χώρας (άρθρο 101 παρ. 3 και 5) και καλείται το Κράτος να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα, τη δημογραφική ενίσχυση και την ανάπτυξη των οικισμών της Ελληνικής περιφέρειας.
- Στο άρθρο 101A αλλάζει ο τρόπος ανάδειξης των Ανεξαρτήτων Αρχών.
- Ανοίγει η συζήτηση του άρθρου 102 για τον Α και Β βαθμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης μετά από πρόταση της ΚΕΔΕ, ώστε « Κάθε μεταβίβαση αρμοδιοτήτων από κεντρικά ή περιφερειακά όργανα του κράτους προς την τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς και η ανάθεση νέων αρμοδιοτήτων ή υποχρεώσεων να συνεπάγεται και τη διασφάλιση των πόρων που απαιτούνται για την άσκηση τους». Προωθείται η φορολογική αποκέντρωση, οι βιώσιμοι προϋπολογισμοί των ΟΤΑ και αναλαμβάνει το ΑΕΔ τις πειθαρχικές υποθέσεις των αιρετών
- Επαναπροσδιορίζεται η έννοια της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων (άρθρο 103 παρ. 4) και εισάγεται η αμφίδρομη αξιολόγηση προϊσταμένων-υφισταμένων και η αξιολόγηση των συναλλασσόμενων με επιβραβεύσεις και ποινές βάση της απόδοσης.
Δ) ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
- Οι αναπτυξιακές διατάξεις που προτείνονται σέβονται τον ουδέτερο χαρακτήρα του Οικονομικού Συντάγματος, ωστόσο περιγράφουν και συμπληρώνουν την Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς ως κοινώς αποδεκτή βάση του πρωτογενούς Ευρωπαϊκού Δικαίου.
- Το σπάσιμο του κρατικού μονοπωλίου στην Ανώτατη Εκπαίδευση με την αναθεώρηση του άρθρου 16 και τη θέσπιση Νομικού Προσώπου Ανώτατης Εκπαίδευσης ανήκει μεταξύ άλλων και στο Οικονομικό Σύνταγμα, διότι στοχεύει να καταστήσει την Ελλάδα από νησίδα εκπαιδευτικού απομονωτισμού, διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο. Επαναπατρίζοντας μέρος έστω των 53.000 εξόριστων Ελλήνων φοιτητών και άλλων τόσων διακεκριμένων ερευνητών και προσελκύοντας και ξένους, δημιουργεί νέα πηγή για το ΑΕΠ, νέες θέσεις εργασίας και φυσικά άμεσες ελληνικές και ξένες επενδύσεις στον τομέα της παιδείας και του πολιτισμού εισάγοντας την ελληνική οικονομία στη διεθνή εκπαιδευτική αγορά των 30 δις δολ το χρόνο, από την οποία τόσα χρόνια ήταν απούσα.
- Στο άρθρο 17 και 18 μπορούμε να προστατέψουμε με σαφήνεια όχι μόνο την ιδιοκτησία αλλά και την περιουσία (μετοχές, ομόλογα, πνευματική και βιομηχανική ιδιοκτησία, εμπορικό σήμα), να θεσμοθετήσουμε τη δυναμική πολεοδομία με τη μεταφορά συντελεστή δόμησης και να επιτρέψουμε την αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων κτηρίων για κοινωνικούς σκοπούς.
- Καταργείται η αναδρομική εφαρμογή φορολογικής επιβάρυνσης (άρθρο 78 παρ 2) και υιοθετείται νόμος με κίνητρα σταθερής φορολόγησης για στρατηγικές επενδύσεις που αφορούν την εθνική μας οικονομία. (Παρ. 6)
- Στόχος των προϋπολογισμων μας (κατά το άρθρο 79) είναι η διασφάλιση βιώσιμης δημοσιονομικής λειτουργίας.
- Το Οικονομικό Σύνταγμα της Ελλάδας είναι προσανατολισμένο στην Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς, σέβεται τον ελεύθερο ανταγωνισμό προς όφελος των καταναλωτών, εγγυάται την κοινωνική κινητικότητα και επιδιώκει την κοινωνική συνοχή και δικαιοσύνη. Στοχεύει στην δημοσιονομική ισορροπία και στην οικολογική βιωσιμότητα που συνιστούν τους βασικούς πυλώνες της οικονομικής πολιτικής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Έχουμε διδαχθεί από την ιστορία μας, ότι τα τελειότερα Σύνταγμα στα χέρια ασυνείδητων ή αδιάφορων λειτουργών απέτυχαν, ενώ ακόμα και ατελή Συντάγματα στα χέρια ευσυνείδητων λειτουργών λειτούργησαν τέλεια.
Σήμερα έχουμε μια σπάνια ευκαιρία, αξιοποιώντας την εμπειρία απανωτών κρίσεων που αντιμετωπίσαμε με επιτυχία, να σχεδιάσουμε τον νέο Πολιτειακό Χάρτη της Πατρίδας μας, υπερβαίνοντας μικροκομματικές διαφορές και πάθη και να επιβεβαιώσουμε για ακόμη μια φορά στον Ελληνικό Λαό ότι η Παράταξη μας, από τότε που την ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ταυτίζεται πάντα με τις κορυφαίες επιλογές για το έθνος.
Σας ευχαριστώ»























