Ο απόστολος Παύλος στην επιστολή του προς τους Γαλάτες γράφει πως ο Χριστός έγινε άνθρωπος και έλαβε δούλου μορφή «ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσει» (Γαλ δ,5). Και συνεχίζει ο Απόστολος των Εθνών.

Όταν συμπληρώθηκε ο χρόνος έστειλε ο Θεός τον Υιό του, ο οποίος γεννήθηκε από γυναίκα και τήρησε τον νόμο για να εξαγοράσει εκείνους που ήταν δούλοι κάτω από τον νόμο. Δηλαδή έγινε άνθρωπος ο Θεός για να κάνει τον άνθρωπο Θεό. Αφού λοιπόν ήρθε να τηρήσει τον Νόμο έπρεπε να ακολουθήσει πιστά την παράδοση του λαού του Ισραήλ. Ρητή διαταγή του Εβραϊκού νόμου ήταν η περιτομή.

Η περιτομή ήταν εντολή του Θεού στον Αβραάμ και έκτοτε τηρούνταν από όλους τους Ιουδαίους με θρησκευτική ακρίβεια για να διακρίνονται από τους ειδωλολάτρες. Ας μας επιτραπεί στο σημείο αυτό να δώσουμε και κάποια επιπλέον στοιχεία για την περιτομή πριν αναφερθούμε σε αυτή του Χριστού. Η πράξη της περιτομής είναι ουσιαστικά ακρωτηριασμός, μετά από αφαίρεση της ακροποσθίας του οργάνου και γινόταν και από τους αρχαίους Αιγυπτίους και γενικότερα από τους λαούς της ερήμου, όπως Αιθίοπες, Βαβυλώνιοι, Ασσύριοι, είτε ως μέτρο υγιεινής, είτε ως μέτρο θεραπείας λαμβάνοντας υπόψη τις υψηλές θερμοκρασίες με την παράλληλη λειψυδρία των περιοχών.

Γνωστή και στους αρχαίους Έλληνες, (όπως σημειώνει ο Ηρόδοτος), αλλά απορριπτέα. Οι Εβραίοι τήρησαν μετά τον Αβραάμ την περιτομή ως «θρησκευτικό σφράγισμα» αλλά και ως φυλετική διάκριση. Καταγραφή για την περιτομή στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε: α) στο βιβλίο Γένεσις κεφ. 17, β) στο βιβλίο Ιησού του Ναυή κεφ. 5 αλλά και γ) στο βιβλίο Λευϊτικόν κεφ. 12.

Ας αναφερθούμε όμως στην περιτομή του Χριστού και στο νόημά της. Το γεγονός αναφέρει μόνο ο Ευαγγελιστής Λουκάς ίσως και λόγω των ιατρικών γνώσεών του. Αμέσως μετά τη Γέννηση του Χριστού στην Βηθλεέμ γράφει για το γεγονός της περιτομής. ‘’ Όταν συμπληρώθηκαν οκτώ ημέρες έγινε στο παιδί περιτομή και του δόθηκε το όνομα Ιησούς, όνομα που το είχε πει ο άγγελος πριν να συλληφθεί αυτό στην μήτρα της μητέρας του. (Λουκ. Β’ 21)’’. Το βασικό και ουσιώδες νόημα της ημέρας δεν είναι η περιτομή ως πράξη. Αυτή δείχνει την ταπείνωση του Χριστού και το σεβασμό του στο Νόμο, που δεν ήρθε να τον καταργήσει αλλά να τον συμπληρώσει. Η ουσία της εορτής είναι στην ονοματοδοσία που ακολούθησε την περιτομή.

Την όγδοη ημέρα δόθηκε το όνομα στον Χριστό που έχει σχέση με το έργο Του και την αποστολή Του στον κόσμο που είναι η σωτηρία του ανθρώπου. Εκλήθη Ιησούς λέει ο Λουκάς. Και Ιησούς σημαίνει σημαίνει Σωτήρας, Λυτρωτής, Ελευθερωτής. Ο Χριστός ήρθε να σώσει τον άνθρωπο ως λυτρωτής και ελευθερωτής από τι; Από την αμαρτία που έχει χωρίσει τον άνθρωπο από το Θεό σύμφωνα με την θέληση του ανθρώπου. Το αποτέλεσμα του χωρισμού είναι ο σωματικός και πνευματικός θάνατος. Για την Εκκλησία και τους χριστιανούς το οκταήμερο παιδί που πονά και υποφέρει σήμερα είναι ο Παντοδύναμος Θεός. Είναι ο αιώνιος Σωτήρας και Λυτρωτής (Εβρ. Β’ 10, Ε’ 9).

Ο Ευαγγελιστής όμως υπενθυμίζει και άλλη μία αλήθεια. Το όνομα Ιησούς δε δόθηκε από τον πατέρα όπως όριζε ο Μωσαϊκός νόμος ή εάν δεν υπήρχε ο φυσικός τότε από τον θετό πατέρα. Δόθηκε από άγγελο στην Παρθένο «ἰδοῦ συλλήψῃ ἐν γαστρί καὶ τέξῃ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν». ( Λουκ. Α’ 31).

Επομένως το όνομα δόθηκε από το Θεό Πατέρα, δεδομένου ότι ο άγγελος μεταφέρει τη βούληση του Θεού. Η ονοματοδοσία φανερώνει τον λόγο της γεννήσεως. Ο Χριστός έγινε πολίτης της γης στο σπήλαιο της Βηθλεέμ για να γίνουμε εμείς, όπως λέει ο απόστολος Παύλος στους Εφεσίους, συμπολίτες των αγίων και οικείοι του Θεού ( Εφεσ. Β’ 19). Επέλεξε τον τρόπο της περιτομής ‘’Χριστοῦ περιτμηθέντος, ἐτμήθη Νόμος καὶ τοῦ Νόμου τμηθέντος, εἰσήχθη χάρις’’.

Αυτή η χάρη του Χριστού να πλημμυρίσει στο νέο έτος τη ζωή μας να καθαρίσει τη σκέψη μας, να μαλακώσει την καρδιά μας για να διάγουμε το 2017 πνευματικά καρποφόρο και βιοτικά ειρηνικό.

Αρχιμ. Ειρηναίου Λαφτσή

Πρωτοσυγκέλλου Ι. Μ. Αλεξ/πόλεως