Η Κική Τσακαλδήμη δεν ακολουθεί ένα ορειβατικό πρότζεκτ, αλλά ένα όνειρο ζωής

Επιτυχής η έκβαση της αποστολής της Αλεξανδρουπολίτισσας ορειβάτισσας, κ. Κικής Τσακαλδήμη, η οποία στις 12 Αυγούστου κατάφερε να «αγγίξει» την υψηλότερη κορυφή της Αφρικής, το Κιλιμάντζαρο. Εκεί μάλιστα φωτογραφήθηκε μεταξύ άλλων και με τη σημαία του παραρτήματος Κομοτηνής του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου, μιας και αποτελεί μέλος του.

Γυρνώντας οι βαλίτσες της ήταν γεμάτες με εμπειρίες που την έκανε «καλύτερο άνθρωπο», όπως μοιράστηκε μέσα από τις σελίδες του «ΠτΘ» λίγες μέρες μετά την επιστροφή της. Η ίδια πριν κάποια χρόνια δεν είχε καμία σχέση με το βουνό. Ήταν ένα καθημερινό κορίτσι από την Αλεξανδρούπολη, μία τυχαία ομιλία που παρακολούθησε σε συνέδριο του TED-X Θεσσαλονίκης, όμως, έμελλε να της αλλάξει για πάντα την ζωή, θυμήθηκε κάνοντας μία αναδρομή.

Εισηγητής της ομιλίας ήταν ο Σατυαμπράτα Νταμ, ορειβάτης και οδηγός βουνού που της τράβηξε αμέσως την προσοχή. «Είχε κάτι από αυτό που έχουν οι ορειβάτες της παλιάς εποχής. Δεν σε ανεβάζει απλώς στο βουνό», περιέγραψε η ορειβάτισσα, «από αυτόν έμαθα να κάνω μεγάλα όνειρα και να τα ξεπερνώ χωρίς να επιτρέπω στους φόβους μου να ορίζουν την ζωή μου.Έτσι μέσα σε 1,5 χρόνο κατάφερα να εκπαιδευτώ και να φτάσω μέχρι το Έβερεστ, ενώ πριν λίγες μέρες επέστρεψα από το ταξίδι μου στην Τανζανία. Έχω ξεκινήσει ένα ορειβατικό πρότζεκτ, το “Higher than Everest” που ταυτόχρονα αποτελεί και ένα όνειρο ζωής. Στόχος μου η ανάβαση στις επτά ψηλότερες κορυφές των επτά ηπείρων καθώς και η διάσχιση του Βόρειου και Νότιου Πόλου με τα πόδια».


Αγγλικά και ζωγραφική σε μαθητές του χωριού Gongo
Θέλοντας να καταγράψει όλη την εμπειρία του ταξιδιού, πέραν από το κομμάτι της διαδρομής μίλησε με ενθουσιασμό για την επίσκεψή της σε ένα σχολείου του χωριού Gongo. Εκεί συμμετείχε εθελοντικά σε εκπαιδευτικά προγράμματα, στηρίζοντας έμπρακτα το «Χαμόγελο του Παιδιού» για άλλη μία φορά.

«Σε συνεργασία με την οργάνωση Saving Africa’s Nature – SANA in Tanzania έκανα σε αυτό το σχολείο μαθήματα αγγλικών και ζωγραφικής. Τα παιδάκια εκεί δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας στην Ελλάδα. Η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική και μέσα σε λίγες μέρες προσπαθήσαμε να ενισχύσουμε τον αυθορμητισμό, την κριτική αντίληψή τους, την φαντασία τους» εξήγησε, για να υπογραμμίσει πως το βουνό είναι το μέσον για να γνωρίσει κανείς άλλους ανθρώπους.

«Το βουνό είναι ο τρόπος να επικοινωνήσεις με τους άλλους. Όταν το ανεβαίνω ουσιαστικά γίνομαι καλύτερη σαν άτομο, βλέπω πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνομαι το ίδιο πράγμα εγώ σε σχέση με τους άλλους ορειβάτες που είναι μαζί μου. Δεν ισχύει αυτό που πιστεύει πολύς κόσμος, ότι δηλαδή εμάς τους ορειβάτες μας διακατέχει έπαρση επειδή φτάσαμε στην κορυφή», υπογράμμισε, στέλνοντας το μήνυμα πως «αυτό που σου μαθαίνει το βουνό είναι να είσαι ταπεινός».

«Δεν θα είχα καταφέρει τίποτα χωρίς την αγάπη της οικογένειάς μου»
«Ο δρόμος του ορειβάτη είναι μοναχικός. Σου δίνει όμως την δυνατότητα να κάνεις ένα ταξίδι μέσα σου και να ανακαλύψεις τον εσωτερικό σου κόσμο», συμπλήρωσε, ξεκαθαρίζοντας όμως πως είναι σημαντική και η στήριξη των άλλων «η υποστήριξη είναι πάρα πολύ βασική για κάθε ορειβάτη, αλλά σε κάθε βήμα που κάνεις είσαι μόνο εσύ και το βουνό, κανένας άλλος. Εξάλλου δεν θα είχα καταφέρει τίποτα χωρίς την αγάπη της οικογένειάς μου. Λείπω πολύ από το σπίτι και αν δεν με βοηθούσαν δεν θα είχα καθαρό μυαλό για να αφοσιωθώ σε αυτό που κάνω. Είναι σημαντικό οι άνθρωποι που επιλέγουμε να έχουμε δίπλα μας να μας αγαπούν ουσιαστικά και να μας δίνουν ώθηση να ανοίγουμε τα φτερά μας».

Η ανάβαση στο Κιλιμάντζαρο διήρκησε 8 ημέρες. Το συναίσθημα όταν άγγιξε την κορυφή ήταν μοναδικό και η ίδια το αφηγήθηκε ως εξής: «ανεβαίνοντας στην κορυφή αυτό που νοιώθω πάντα είναι ανακούφιση γιατί τα κατάφερα. Οι κόποι και η προσπάθειά μου απέδωσαν. Πιο σημαντικό από όλα, όμως, είναι αυτά που βρίσκω όταν φτάνω εκεί. Ανακαλύπτω αυτό που θα γίνω μόλις κατεβώ, αντιλαμβάνομαι το μεγαλείο της φύσης και την δική μου μικρότητα, καταλαβαίνω τι είναι σημαντικό και τι όχι. Φυσικά ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται τα πράγματα διαφορετικά και ο καθένας πρέπει να το βιώσει για να καταλάβει τι εννοώ, αλλά αισθάνεσαι ότι αφού κατάφερες αυτό το πράγμα μπορείς να καταφέρεις οτιδήποτε στην καθημερινότητά σου και η αυτοπεποίθησή σου ανεβαίνει στα … ύψη. Για αυτό και νομίζω πως το ταξίδι μου στην Τανζανία ήταν ουσιαστικά ένα βαθύ ταξίδι μέσα στον εαυτό μου».

«Η διαφορά της επιτυχίας με τη αποτυχία είναι πως αυτοί που επιτυγχάνουν είναι αυτοί που δεν σταμάτησαν όταν τα βρήκαν δύσκολα, αλλά συνέχισαν και προσπάθησαν ξανά»
Φυσικά οι δυσκολίες είναι πολλές σε κάθε διαδρομή. Η κ. Τσακαλδήμη όμως ποτέ δεν σκέφτηκε να τα παρατήσει μιας και «η διαφορά της επιτυχίας με τη αποτυχία είναι πως αυτοί που επιτυγχάνουν είναι αυτοί που δεν σταμάτησαν, όταν τα βρήκαν δύσκολα, αλλά συνέχισαν και προσπάθησαν ξανά. Πάντα η επιτυχία είναι ένα σημείο μετά από την στιγμή που σκέφτηκες να τα παρατήσεις».

«Πολλοί Θρακιώτες αλλά και άτομα από κάθε περιοχή της Ελλάδας νοιώθουν ότι συμμετέχουν κι αυτοί στην προσπάθειά μου»
Εξάλλου αυτό είναι το πιο σπουδαίο δίδαγμα που πήρε από την ορειβασία. «Είναι από τα καλύτερα μέσα που σου επιτρέπουν να δεις μέχρι πού μπορείς να φτάσεις. Έχει αλλάξει τελείως η ζωή μου, δεν είμαι η Κική που ήμουν πριν ξεκινήσει η ορειβασία και η αναρρίχηση. Η αλλαγή επηρεάζει όλο μου το περιβάλλον, οι γύρω μου έχουν αλλάξει μαζί με εμένα», εκμυστηρεύθηκε γεμάτη θέρμη, ενώ κλείνοντας δεν παρέλειψε να μιλήσει για την τεράστια αγάπη που λαμβάνει.

«Όταν βρισκόμουν επί δύο μήνες στο Έβερεστ μέσα σε ένα εντελώς αφιλόξενο περιβάλλον τα μηνύματα του κόσμου μού έδιναν απεριόριστη δύναμη. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως τίποτα δεν γίνεται όταν είσαι μόνος. Πολλοί Θρακιώτες αλλά και άτομα από κάθε περιοχή της Ελλάδας νοιώθουν ότι συμμετέχουν κι αυτοί στην προσπάθειά μου και βλέπουν πως μία δικιά τους κοπέλα κατάφερε να ξεφύγει από το συνηθισμένο και να θέσει υψηλούς στόχους και να τους καταφέρει».