Παράξενα πράγματα ἀδελφοί. Ὁ ἄνθρωπος ἀποστρέφεται τόν άδελφό του, ἐνῶ ὁ Κύριος μᾶς συγχωρεῖ ὅλους, μᾶς τά συγχωρεῖ ὅλα. Δυστυχῶς ὁ λαός ξεστράτισε ἀπό τήν ὀρθή ὁδό καί οἱ ἄνθρωποι ἔγιναν ἄσπλαχνοι. Σκλήρυναν οἱ καρδιές τους καί πάγωσε ἡ ἀγάπη καί ἔτσι δέν αἰσθάνονται τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί χάνουν καί τήν πίστη τους». Ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ ὁσίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου συνδέεται ἄμεσα μὲ τὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς τῆς Τυροφάγου, πού μᾶς προτρέπει νὰ συγχωροῦμε τοὺς συνανθρώπους μας, ἂν θέλουμε νὰ μᾶς συγχωρέσει ὁ Θεός. Ἡ ἐμπειρία τῆς συγνώμης, πού προσφέρει ὁ Θεὸς στὸν ἄνθρωπο, δημιουργεῖ μέσα μας τὴν αὐτονόητη ὑποχρέωση νὰ φερόμαστε καὶ ἐμεῖς μὲ τὴν ἴδιὰ ἐπιείκεια στὸν συνάνθρωπό μας.
Αὐτὴν τὴν πραγματικότητα, πού μᾶς καλεῖ νὰ βιώσουμε τὸ Εὐαγγέλιο, ζοῦμε καθημερινὰ στὴ Θεία Λειτουργία. Μέσα στὴ Θεία Εὐχαριστία θυμόμαστε ὅσα πρέπει νὰ ξεχάσουμε συγχωρώντας καθετὶ πού κρατάει τὸν ἕνα μακριὰ ἀπὸ τὸν ἄλλο. Στὸ ἀρχαῖο κείμενο τῶν Ἀποστολικῶν Διαταγῶν, ὅταν ὁ Διάκονος καλεῖ γιὰ τὸν ἀσπασμὸ τῆς ἀγάπης, μέσα στὴ Θεία Λειτουργία, θέτει μὲ τὴν ἐκφώνησή του τρεῖς ὅρους, μὲ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ λάβει χώρα ὁ ἀσπασμός. Νὰ μὴν ὑπάρχει στὴν καρδιά μας: α) μνησικακία, β) ὑποκρισία, γ) δολιότητα.
Ὅμως τὰ πράγματα δὲ λειτουργοῦν πάντοτε στὴν πληρότητά τους. Οἱ περισσότεροι αἰσθανόμαστε ὡς ὑπολειπόμενοι, ὡς «εἰς ἀγάπην ἀνίκανοι». Εἶναι φορὲς που μνησικακοῦμε καὶ θέλουμε κιόλας νὰ ἐκδικηθοῦμε. «Ἄς τὸ βρεῖ ἀπὸ ἄλλον», «ἂς τὸν συγχωρέσει ὃ Θεός». Ἄλλοτε συγχωροῦμε. «Ὄχι ὅμως καὶ νὰ κάνουμε παρέα, ὄχι καὶ πολλὰ μαζί του». Κι ὅμως ἐρχόμαστε στὴ Θεία Λειτουργία, ψάλλουμε τὸ «Ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους, ἵνα ἔν ὁμονοίᾳ ὁμολογή-σωμεν», τρῶμε στό ἴδιο πνευματικὸ τραπέζι, λέμε καὶ οἱ δυὸ ὅτι ἀγαπᾶμε τὸν Χριστό, ἀλλά νιώθουμε σὰν ξένοι, σὰν ἐχθροί, κοιτᾶμε νὰ ἀποφύγουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Μὲ τὸν ἑσπερινὸ τῆς συγνώμης τὴν Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἀνοίγει τὸ στάδιο τῶν ἀρετῶν τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἡ κατανυκτικὴ αὐτὴ περίοδος μετάνοιας προσφέρεται ὡς τρόπος ζωῆς. Τρόπος ζωῆς πού θὰ φέρει τή συγχώρεση ἀπὸ τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ τήν συγχώρεση μεταξύ μας.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
