Υπήρχε μια εποχή, όχι πολύ μακρινή, που η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (ΕΚΕ) αντιμετωπιζόταν ως μια διαδικασία «συναλλαγής». Μια εταιρεία λειτουργούσε σε μια περιοχή και, ως αντιστάθμισμα, προσέφερε χορηγίες, κάλυπτε έκτακτες ανάγκες ή χρηματοδοτούσε εκδηλώσεις. Αν και καλοδεχούμενες, αυτές οι δράσεις είχαν συχνά ημερομηνία λήξης και, κυρίως, έλειπε από αυτές το στοιχείο της βιωσιμότητας.
Σήμερα, οι βέλτιστες πρακτικές στον κλάδο των μεγάλων επενδύσεων έχουν αλλάξει ριζικά αυτό το παράδειγμα. Πλέον, δεν μιλάμε απλώς για «κοινωνική ευθύνη», αλλά για τη Δημιουργία Αμοιβαίας Αξίας (Creating Shared Value).
Πώς, όμως, σχεδιάζεται ένα τέτοιο πρόγραμμα από μια υπεύθυνη εταιρεία που σέβεται τον τόπο υποδοχής της; Η απάντηση βρίσκεται σε τρεις λέξεις: Ακρόαση, Συσχέτιση, Παρακαταθήκη.
Ακρόαση: Ο σχεδιασμός ξεκινά από την κοινωνία
Το πρώτο βήμα σε κάθε σύγχρονο στρατηγικό σχεδιασμό δεν γίνεται στα γραφεία των στελεχών, αλλά μέσα στην ίδια την κοινωνία. Η παρωχημένη λογική του «εμείς ξέρουμε τι χρειάζεστε» έχει αντικατασταθεί από την «Ενεργητική Ακρόαση».
Οι σύγχρονες εταιρείες οφείλουν να χαρτογραφούν τις πραγματικές ανάγκες: ποιο είναι το έλλειμμα δεξιοτήτων στους νέους της περιοχής; ποιοι παραδοσιακοί κλάδοι της τοπικής οικονομίας φθίνουν και χρειάζονται εκσυγχρονισμό; Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα καθορίζει τις δράσεις. Έτσι, η εταιρική ευθύνη παύει να είναι μια γενικόλογη παροχή και γίνεται στοχευμένη επένδυση στα προβλήματα του τόπου.
Συσχέτιση: Δημιουργώντας μια «Παράλληλη Οικονομία»
Το μεγάλο στοίχημα για κάθε βιομηχανική δραστηριότητα, ειδικά στην περιφέρεια, είναι να μην λειτουργεί ως «περίκλειστο φρούριο», αλλά ως καταλύτης ανάπτυξης για άλλους κλάδους.
Σύμφωνα με τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης, μια επένδυση είναι επιτυχημένη όταν βοηθά την τοπική κοινωνία να αναπτύξει δραστηριότητες που δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από την ίδια την επένδυση. Στόχος είναι να δημιουργηθεί μια παράλληλη οικονομία που θα ανθίζει αυτόνομα.
Είτε μιλάμε για τη δημιουργία φυτωρίου με ενδημικά φυτικά είδη είτε για την ενίσχυση των υποδομών που στηρίζουν την καθημερινότητα των τοπικών κοινοτήτων, η φιλοσοφία παραμένει η ίδια: η βιομηχανία προσφέρει την ώθηση και την τεχνογνωσία, αλλά η τοπική κοινωνία κρατά τα κλειδιά της ανάπτυξης.
Παρακαταθήκη: Η επένδυση στο ανθρώπινο κεφάλαιο
Τέλος, το πιο σημαντικό κεφάλαιο της σύγχρονης ΕΚΕ είναι η εκπαίδευση — όχι ως απλή παροχή εξοπλισμού, αλλά ως μεταφορά γνώσης.
Όταν μια εταιρεία συμπράττει με εκπαιδευτικούς φορείς για να φέρει την καινοτομία, τη ρομποτική ή τις νέες τεχνολογίες στα παιδιά μιας ακριτικής περιοχής, δεν το κάνει για να δημιουργήσει τους αυριανούς της υπαλλήλους. Το κάνει για να δώσει στους νέους τα εφόδια να σταθούν ανταγωνιστικά στον 21ο αιώνα, είτε επιλέξουν να εργαστούν στην εταιρεία είτε οπουδήποτε αλλού.
Το παράδειγμα της Θράκης
Για τη «Μεταλλεία Θράκης», η επιτυχία ενός επενδυτικού σχεδίου δεν μετριέται αποκλειστικά με οικονομικούς δείκτες. Μετριέται, πρωτίστως, με το κοινωνικό μέρισμα που αποδίδει στην τοπική κοινωνία. Σε μια εποχή όπου η «Κοινωνική Άδεια Λειτουργίας» αποτελεί θεμέλιο λίθο της βιωσιμότητας, η φιλοσοφία μας συνοψίζεται στη φράση: «Λειτουργούμε παγκόσμια, αλλά νοιαζόμαστε τοπικά».
Η δέσμευσή μας για τη δημιουργία αμοιβαίας αξίας αποτυπώνεται έμπρακτα στην τοπική απασχόληση. Με βάση τον σχεδιασμό μας, τουλάχιστον το 90% του ανθρώπινου δυναμικού θα προέρχεται από την ευρύτερη περιοχή, με παράλληλη συνεχή εκπαίδευση και ανάπτυξη δεξιοτήτων.
Η παρουσία μας στην περιοχή δεν μετριέται μόνο με παραγωγικούς δείκτες, αλλά πρωτίστως με το θετικό αποτύπωμα που αφήνουμε στις ζωές των ανθρώπων. Στο πλαίσιο αυτό, η κοινωνική μας ευθύνη ξεπερνά τα όρια του έργου.
Επενδύουμε σε υποδομές υγείας, ασφάλειας και εκπαίδευσης, αλλά και σε πρωτοβουλίες περιβαλλοντικής βιωσιμότητας και επιχειρηματικής ενδυνάμωσης, που λειτουργούν ως μοχλός τοπικής ανάπτυξης και ενισχύουν την ευημερία και την ασφάλεια των κοινωνιών του Έβρου και της Ροδόπης.
Η μεταλλευτική δραστηριότητα του μέλλοντος οφείλει να σέβεται το παρόν και να εξασφαλίζει το αύριο.
Για εμάς, η κοινωνία της Θράκης δεν είναι απλώς ένας παρατηρητής, αλλά ο βασικός μας εταίρος. Ο στόχος είναι κοινός: να διασφαλίσουμε ότι το αποτύπωμα που αφήνουμε δεν μετριέται μόνο σε οικονομικούς δείκτες, αλλά σε μια κοινωνία πιο ισχυρή, πιο αυτόνομη και πιο σίγουρη για το μέλλον της.
Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, εν τέλει, δεν είναι φιλανθρωπία. Είναι η απόδειξη ότι μπορούμε να προχωράμε μαζί, με σχέδιο και σεβασμό, για το καλό του τόπου μας.
