Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,
Μὲ αἰσθήματα βαθείας κατανύξεως καὶ πνευματικῆς εὐφροσύνης προσερχόμεθα καὶ ἐφέτος στὸν ἑορτασμὸ τῶν Ἁγίων Θεοφανείων, τῆς πανευφήμου ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποία «ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις» (Τίτ. 2,11).
Ἡ μεγάλη αὐτὴ Δεσποτικὴ Ἑορτὴ δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς ἀνάμνηση τοῦ ἱστορικοῦ γεγονότος τῆς Βαπτίσεως, ἀλλὰ ζῶσα καὶ ἐνεργὸ παρουσία τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν ζωὴν τῆς Ἐκκλησίας. Μυσταγωγεῖ δὲ τοὺς πιστοὺς εἰς τὸ ἐν Χριστῷ φῶς, τὸ ὁποῖο διαλύει πᾶσαν πλάνη καὶ σκότος τῆς ψυχῆς.
Κατὰ τὴν Βάπτισιν τοῦ Κυρίου εἰς τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν ἀποκαλύπτεται τὸ μέγα καὶ ἀπόκρυφον Μυστήριον τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὁ Πατὴρ μαρτυρεῖ ἄνωθεν· «Ὁὗτός ἐστιν ὁ Υἱὸς μου ὁ ἀγαπητὸς» (Μάτθ. 3,17). Ὁ Υἱὸς ταπεινῶς καταδύεται εἰς τὰ ὕδατα, «οὐ χρείαν ἔχων καθάρσεως», ἀλλὰ παραδείγματι καὶ χάριτι ἁγιάζων τὴν κτίσιν καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα κατέρχεται «ἐν εἴδει περιστερᾶς» (Λούκ. 3,22), ἐπιβεβαιῶν τὴν Θεοφάνειαν. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἐπισημαίνει: «Καὶ Ἰησοῦς μὲν ἀναβαίνει ἐκ τοῦ ὕδατος· συναναβαίνει δὲ αὐτῷ ὁ κόσμος» (Λόγος ΛΘʹ, Εἰς τὰ ἅγια Φῶτα). Φανερώνοντας, ὅτι ἡ δική Του ἀνάβασις γίνεται ἀρχὴ τῆς δικῆς μας ἀναπλάσεως καὶ σωτηρίας.
Μὲ τὴν θείαν Του παρουσίαν ὁ Χριστὸς ἁγιάζει τὰ ὕδατα καὶ δι’ αὐτῶν ὁλόκληρη τὴν δημιουργίαν. Ὁ Μέγας Ἁγιασμός, τὸν ὁποῖον σήμερα τελεῖ ἡ Ἐκκλησία, ἀποτελεῖ ἀνανέωση τῆς χάριτος ποὺ ἐκπορεύεται ἀπὸ τὸν Ἰορδάνη, καὶ ἐπέκταση τῆς Θείας ἐνεργείας εἰς τὸν κόσμον. Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος σημειώνει: «Σήμερον Ἰὀρδάνης ἀνεστράφη εἰς τὰ ὀπίσω, ἰδὼν τὸν Δεσπότην» (PG 49, 366).Τό ὕδωρ, σύμβολον ἄλλοτε τοῦ χάους, καθίσταται εἰς τὸν Χριστὸν φορεὺς ζωῆς καὶ καθαρμοῦ.
Ἀγαπητοί μου,
Ἡ σημερινὴ μέρα πρέπει, ὅμως, νὰ μᾶς θυμίζει καὶ τὰ λόγια τοῦ Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστῆ· «Μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Μάτθ. 3,2). Ἔτσι καὶ σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ σὲ προσωπικὴ μεταστροφή, σὲ καθαρμὸ καρδιᾶς καὶ εἰς ἀναζωπύρωσιν τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς. Τὰ Θεοφάνεια ὑπενθυμίζουν τὴν βαπτισματική μας ὑπόσχεση ὃπως ἀποθώμεθα «τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον» (Ἐφ. 4,22) καὶ ἐνδυθῶμεν «τὸν καινὸν ἐν Χριστῷ». Τὸ τονίζει ἄλλωστε καὶ ὁ μεγάλος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολογόγος σὲ μία ὁμιλία του εἰς τά Ἅγια Φῶτα: «Ἐγὼ εἶμαι τὸ Φῶς τοῦ κόσμου (καθὼς λέγει ὁ Χριστός). Ἔφθασε ὁ καιρὸς τῆς ἀναγεννήσεως, ποῦ μᾶς ἦλθε ἀπὸ τὸν Οὐρανό, ἀς ἀναγεννηθοῦμε. Ἔφθασε ὁ καιρὸς γιὰ τὴν ἀναδημιουργία μας, ἂς ξαναγίνουμε, ὅπως ὁ πρωτόπλαστος Ἀδάμ, μακρυὰ ἀπό την ἁμαρτία. Ἂς μὴν μείνουμε στὴν ἀσχήμια τῆς ἁμαρτίας, ἀλλὰ ἂς γίνουμε ὅπως ὅταν νηπιοβαπτισθήκαμε, παραμένοντας ἀναγεννημένοι μέσα στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας».
Εἴθε ὁ Σωτὴρ Χριστός, «ὁ ἐπιφανείς ἐν τῷ Ἰορδάνη καὶ φωτίζων τὸν κόσμον», νὰ καθοδηγεῖ τὰ βήματά σας «ἐκ δόξης εἰς δόξαν» (Β΄ Κόρ. 3,18) νῦν καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Διάπυρος πρὸς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ
