Δυνατότητα επιλογής θέλει να έχει ο τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όταν μιλάμε για την κλιμάκωση των ρητορικών του επιθέσεων απέναντι στην Ελλάδα. Ξεκινώντας από το ζήτημα των θαλασσίων ζωνών και φτάνοντας μέχρι το ζήτημα της «τρομοκρατίας». Με το αφήγημα της ελληνικής απειλής να στήνεται με συνέπεια που θα δώσει τις κατάλληλες αφορμές για αξιοποίηση της όταν αυτό κριθεί απαραίτητο. Από την προστασία της Τουρκίας μέχρι ζητήματα «ανθρωπισμού».
Την Δευτέρα ο τούρκος πρόεδρος επέλεξε να ανοίξει για μία ακόμα φορά το κεφάλαιο «Θράκη». Μίλησε για «τουρκική μειονότητα», για «διώξεις» και καταπάτηση «θεμελιωδών δικαιωμάτων», ενώ σε ένα επικίνδυνο κρεσέντο ρητορικής επίθεσης κάλεσε τον ισλαμικό κόσμο να αντιδράσει απέναντι στις πρακτικές της Ελλάδας.
«Διώξεις» και «τουρκική μειονότητα»
Το ζήτημα της μουσουλμανικής μειονότητας είναι άλλωστε ένα από τα αγαπημένα πεδία για τις επιθέσεις εναντίον της Ελλάδας τόσο του Ερντογάν όσο και των αξιωματούχων του. Αφού θεωρείται ως ένα σταθερό σημείο αναφοράς και άσκησης πολιτικής της Άγκυρας επί ελληνικού εδάφους.
Αξιοποιώντας το θέμα των μουφτήδων, αλλά και των αδυναμιών που έχει επιδείξει επί σειρά δεκαετιών η ελληνική Πολιτεία στην Θράκη, η Άγκυρα επιχειρεί να ενισχύει διαρκώς την διεισδυτικότητα της και την επιρροή της στην περιοχή, με στόχο τη μετεξέλιξη των μουσουλμάνων της Θράκης σε ένα όχημα υπέρ των συμφερόντων της. Χωρίς οι επιδιώξεις της να εξυπηρετούνται απόλυτα μέχρι στιγμής.
Η προσπάθεια ωστόσο του διχασμού της ελληνικής κοινωνίας στην περιοχή, με αιχμή το θρήσκευμα είναι ενδεικτική των προθέσεων της Άγκυρας με σημαντικά τμήματα του μουσουλμανικού πληθυσμού να ανθίστανται στις μεθοδεύσεις του τουρκικού προξενείου.
Τρομοκρατία
Αντίστοιχα η Ελλάδα μπαίνει στο στόχαστρο της Άγκυρας και ως τόπος «εκπαίδευσης και φιλοξενίας τρομοκρατών». Με αιχμή την προσφυγική δομή του Λαυρίου στην οποία η Τουρκία εστιάζει την επίθεση της.
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Μεβλούτ Τσαβούσογλου (Τούρκος ΥΠΕΞ), Φαχρετίν Αλτούν (Διευθυντής Επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας), Σουλεϊμάν Σοϊλού (υπουργός Εσωτερικών), όλοι έχουν κατά καιρούς αναφερθεί στις δηλώσεις τους στο Λαύριο, το οποίο χαρακτηρίζουν ως ένα «στρατόπεδο εκπαίδευσης τρομοκρατών εναντίον της Τουρκίας». Με αιχμή το ΡΚΚ και όχι μόνο.
Με τα πρωτοσέλιδα του τουρκικού Τύπου να έχουν επανειλημμένα αναφερθεί στο συγκεκριμένο σενάριο υποδεικνύοντας ακόμα μία πτυχή της υποτιθέμενης ελληνικής «απειλής».
Και τον Αλτούν να έχει επιχειρήσει ακόμα και να «οπτικοποιήσει» το θέμα με σχετικά βίντεο.
Μεταναστευτικό – προσφυγικό
Ακόμα η Ελλάδα παρουσιάζεται ως «κράτος – δολοφόνος» που βάζει στο στόχαστρο της πρόσφυγες και μετανάστες, τους οποίους «πνίγει στο Αιγαίο». Με αποκορύφωμα τον τούρκο πρόεδρο να σηκώνει φωτογραφίες νεκρών παιδιών στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ με στόχο τη δημιουργία εντυπώσεων.
Ενώ την ίδια στιγμή η Άγκυρα επιχειρεί να αποκρύψει τις δικές της ευθύνες στο ζήτημα και την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού που ξεκίνησε με την κρίση στον Έβρο το 2020.
Θαλάσσιες ζώνες και αποστρατικοποίηση
Αντιστροφή πραγματικότητας επιχειρεί η Τουρκία και στο θέμα των θαλασσίων ζωνών. Καταγγέλλει αποκλειστικά την Ελλάδα για την διακοπή των συνομιλιών αλλά και για την αδυναμία εξεύρεσης λύσης.
Κάνοντας λόγο για «μεγαλοϊδεατισμό» της Αθήνας, η Τουρκία επιχειρεί να προβάλλει τις διεκδικήσεις της και να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα με κινήσεις όπως η μονομερής κατάθεση συντεταγμένων στον ΟΗΕ για θαλάσσιες ζώνες.
Στο ίδιο πλαίσιο και οι ανακοινώσεις περί εξόδου των τουρκικών γεωτρύπανων και σεισμογραφικών για έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο. Μία διαρκής εν αναμονή απειλή, που επίσης μένει να χρησιμοποιηθεί όταν κριθεί απαραίτητο.
Παράλληλα η Άγκυρα επιδιώκει να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Ελλάδας στα νησιά μέσω του αφηγήματος της αποστρατικοποίησης.
Με τον τόυρκο πρόεδρο να αναζητά την διέξοδο ενόψει των εκλογών που πλησιάζουν απειλητικά και του πληθωρισμού που εντείνει την κρίση της οικονομίας και απειλεί να τον πνίξει. Και όχι μόνο.
Με την κλιμάκωση της πολιτική έντασης στα ελληνοτουρκικά να μοιάζουν με σταθερή επιλογή του Ερντογάν.
Μέχρι να αποφασίσει ότι ίσως θα τον συνέφερε μία στροφή.
