Το μήνυμα της Κυριακής: “Μοναξιά και αγωνία”

Storm dark clouds over field with grass

Στή σημερινή εαγγελική περικοπή Κύριος διηγεται τήν παραβολή το φρονος πλουσίου. «φρων» στήν γία Γραφή χαρακτηρίζεται φ’ νός κενος πού στρέφει τά ντα του στόν θεό καί φ’ τέρου κενος πού προσκολλται στόν πλοτο, σως γιατί τό να δέν εναι σχετο μέ τό λλο. Εναι κοινή διαπίστωση τν Πατέρων τς κκλησίας, τι νθρωπος ρνεται τή σχέση μέ τόν θεό, γιατί συνήθως καρδιά του εναι κολλημένη λλο, στό κυνήγι τν λικν γαθν.

Τί κάνει φρων πλούσιος; Ταλαιπωρεται. Ἤ καλύτερα, ατοταλαιπωρεται, μιᾶς πού εναι πεύθυνος γιά τή δυστυχία του. Τό πρτο πού μπορομε εκολα νά παρατηρήσουμε στήν εαγγελική διήγηση εναι τό προφανές τῆς γωνίας το πλουσίου νά ξασφαλίσει τόν πλοτο του. Κοινό πίστευμα τς πλειοψηφίας τν νθρώπων εναι τι πλοτος ξασφαλίζει, γι’ ατό καί χουν γωνία νά τόν ποκτήσουν καί νά τόν κατοχυρώσουν. Κι δ ρχεται κκλησία γιά νά τονίσει τήν λήθεια τι πλοτος εναι κακός φέντης, πού ποδουλώνει τόν νθρωπο καί τόν ταλαιπωρε σο περισσότερο προσκολλται σέ ατόν.

Κάτι πού δέν ναφέρεται ρητά στό Εαγγέλιο, παρατηρεται μως εκολα στήν λη διήγηση, εναι μοναξιά πού χαρακτηρίζει τόν φρονα πλούσιο. Δέν κάνει κανένα διάλογο, δέν συμβουλεύεται κανέναν, ποφασίζει γιά λα μόνος του μέ πόλυτη ατοπεποίθηση καί μοναδικό προσανατολισμό τή διαφύλαξη το πλούτου του γιά τόν αυτό του.

κριβς στή στιγμή πού πιστεύει τι πιτέλους κατοχύρωσε τόν πλοτο καί μπορε ν’ ρχίσει ν’ πολαμβάνει τή σχέση μαζί του, κούει κάποιον λλον πού ς κείνη τή στιγμή συνειδητά παραθεωροσε, ατή τήν δια νύκτα ρχονται καί ζητον νά πάρουν τήν ψυχή σου καί ατά πο τοίμασες, κριβς πειδή δέν μπορον νά σέ συνοδεύσουν, ποιοί θά τά χαρον;

Κύριος της ζως καί το θανάτου δέν ζητ τήν ψυχή το πλουσίου. λλοι προσδιορίζονται τι τήν «παιτον». Ο Πατέρες ντιδιαστέλλουν μεταξύ τν τρόπων κδημίας νός δικαίου καί νός μαρτωλο. Γιά τόν δίκαιο συνήθως λέγεται τι παραθέτει τήν ψυχή του στά χέρια το θεο, δηλαδή τήν καταθέτει ς κάτι τό λοκληρωμένο, τό ποο γιος θεός παραλαμβάνει μέ πολύ σεβασμό ς κάτι ερό.

Γιά τόν μαρτωλό χρησιμοποιεται κφραση «παιτον» καί ννοονται συνήθως ο δαίμονες, γιά νά φανε τό δισυπόσπαστο τς ψυχς ταν δέν χει αώνιο προσανατολισμό, λλά πίγεια προσκόλληση, καθώς διαδικασία τς ποχώρησης εναι μεγάλο μαρτύριο.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ