Το Μεγάλο Σάββατο αποτελεί την τελευταία ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας και της Μεγάλης Σαρακοστής, με ιδιαίτερο θρησκευτικό και συμβολικό χαρακτήρα για την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου τιμάται η «θεόσωμος ταφή» του Χριστού και η «εις Άδου κάθοδος», δηλαδή η ταφή και η κάθοδος στον Άδη, όπου – σύμφωνα με τη διδασκαλία – κήρυξε σε όλους τους νεκρούς.

Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου τελείται η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία, η οποία κορυφώνεται στις 12 τα μεσάνυχτα, όταν και αναγγέλλεται η Ανάσταση του Χριστού με το «Χριστός Ανέστη».

Η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής συνδέεται με το εκκλησιαστικό τυπικό, καθώς σηματοδοτεί την είσοδο στην Κυριακή του Πάσχα, δηλαδή την «τρίτη ημέρα» όπως αναφέρεται στα Ευαγγέλια.

Στις 12 ακριβώς, σβήνουν τα φώτα των ναών και ο ιερέας μεταφέρει το Άγιο Φως, ψάλλοντας το «Δεύτε λάβετε Φως». Ακολουθεί η έξοδος στον προαύλιο χώρο, όπου διαβάζεται το Ευαγγέλιο της Αναστάσεως και ψάλλεται το «Χριστός Ανέστη».

Αμέσως μετά, οι πιστοί μεταφέρουν το Άγιο Φως στα σπίτια τους, ενώ το πασχαλινό έθιμο συνεχίζεται με το οικογενειακό τραπέζι, τη μαγειρίτσα, τα κόκκινα αυγά και τα παραδοσιακά εδέσματα της ημέρας.