Εκτινάχθηκε η παραγωγή ελιάς στη νότια Θάσο, φέρνοντας χαμόγελα στους καλλιεργητές. Ο ελαιόκαρπος είναι εξαιρετικής ποιότητας λόγω ευνοϊκών καιρικών συνθηκών.
Η περσινή χρονιά χαρακτηρίστηκε από ακαρπία και συγκόμισαν μόλις 200 τόνους ελιά, ενώ φέτος ο Ελαιουργικός Συνεταιρισμός Θεολόγου Ποτού θα φτάσει τους 1.800, όπως μαρτυρά το 90% της παραγωγής που συγκομίστηκε, σύμφωνα με τον πρόεδρο, Ιωάννη Σουρίνη. «Η παραγωγή αυτή σημαίνει 300 τόνους έξτρα παρθένο ελαιόλαδο.
Το ελαιόλαδο είναι εξαιρετικό, γιατί η ελιά δεν ήταν προσβεβλημένη από ασθένειες. Λάβαμε πολύ καλά σχόλια από το Τμήμα Ελιάς του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου». Προσθέτει ότι απευθύνονται στην εγχώρια αγορά και οι έμποροι που έλαβαν δείγματα και αναλύσεις εκδηλώνουν σοβαρό ενδιαφέρον. Η ποιότητα έχει αντίκρισμα στην τιμή παραγωγού. Πριν δυο χρόνια η τιμή ήταν 2,60, πέρυσι πήγε 2,80 και φέτος ξεκινάει από 3,30 και ευελπιστεί ότι θα ανέβει.
Ο Βασίλης Κυριώτης, μέλος του Ελαιουργικού Συνεταιρισμού Λιμεναρίων, σχολιάζει ότι το ελαιόλαδο, όπως όλα δείχνουν, «θα είναι άριστο ποιοτικά», αλλά οι αποδόσεις θα φανούν στην εκπνοή του έτους.
Για τον πρώην πρόεδρο, το μεγάλο πρόβλημα είναι «η έλλειψη χεριών και η εγκατάλειψη, λόγω της φορολογίας». Η τιμή παραγωγού που ακούγεται στα Λιμενάρια είναι 3,35. «Δεν πρέπει να δεχτούμε αυτή την τιμή» σημειώνει, προσθέτοντας ότι πρέπει να ξεκινήσουν από 3,50 ευρώ. Πέρυσι, είχαν μεγάλη έλλειψη παραγωγής αλλά διέθεταν αποθέματα. «Είχαμε 30 τόνους της προηγούμενης χρονιάς και πουλήσαμε με 3,50 – 3,70 ευρώ. Ήταν άριστο ελαιόλαδο εσοδείας 2014-5, με οξύτητα 0,2-0,3».
✱Η άμεση επεξεργασία της ελιάς στις εγκαταστάσεις του Συνεταιρισμού Θεολόγου Ποτού ευνοεί την ποιότητα. «Επεξεργαζόμαστε 120 τόνους το 24ωρο και δεν μένει στάσιμη η ελιά. Τηρούμε όλους τους κανόνες υγιεινής στην αποθήκευση, την επεξεργασία και την συσκευασία», σημειώνει ο Ιωάννης Σουρίνης, προσθέτοντας ότι οι Συνεταιρισμοί του διάσημου για το ελαιόλαδο νησιού προωθούν μεγάλο μέρος του ελαιόλαδου στους Βαλκάνιους τουρίστες.
Μαρία Αμπατζή
