Τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ἀπό τήν ἀρχή τοῦ κατά Μάρκον εὐαγγελίου μᾶς παρουσιάζει τή ζωή καί τή φωνή τοῦ «βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ» Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ. Ἡ φωνή αὐτή προαγγέλλει τόν Μεσσία καί τό εὐαγγέλιό Του καί ὡς ἐκ τούτου ἡ ἐμφάνιση αὐτῆς τῆς μορφῆς συνιστᾶ, κατά τόν εὐαγγελιστή, τήν «ἀρχήν τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Θεοῦ». Ἡ δραστηριότητα καί τό κήρυγμα τοῦ Ἰωάννου δηλώνουν, ὅτι ἔφθασε ἡ ἐποχή τοῦ Μεσσία καί τό «εὐαγγέλιο» θ’ ἁπλωθεῖ σάν χαρμόσυνο μήνυμα ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους. Μπροστά σέ μία τέτοια θεία δωρεά δέν ὑπάρχει ἄλλη πιό συνετή στάση ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων ἀπό τή μετάνοια. Μετάνοια ὄχι γιά νά ἔλθει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἐδίδασκαν παλαιότερα οἱ προφῆτες, ἀλλά γιατί ἤδη ἔρχεται στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ.
Τί εἶναι ὅμως τό «εὐαγγέλιο» καί τί σημαίνει γιά μᾶς σήμερα; Στούς ἀνθρώπους πού στέναζαν κάτω ἀπό τήν τυραννία τοῦ κακοῦ, κάτω ἀπό τό βάρος τῆς δουλείας ὡς κοινωνικοῦ καί ὡς πνευματικοῦ φαινομένου, ἀλλά καί κάτω ἀπό τό ζυγό τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου παρέχεται ἡ εὐχάριστη ἀγγελία, ὅτι τό κακό πού μέ διάφορες μορφές τούς καταδυναστεύει χάνει τή δύναμή του, καταστρέφεται στό σταυρό καί στήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καί μία νέα δυνατότητα ζωῆς προσφέρεται στούς ἀνθρώπους μέσα στήν Ἐκκλησία. Ἀρκεῖ βέβαια οἱ ἄνθρωποι νά μετανοήσουν, νά ἐπιστρέψουν δηλαδή ἀπό τίς ἁμαρτωλές ἐκδηλώσεις τους στόν Θεό καί νά δεχθοῦν μέ ταπείνωση καί συντριβή τή δωρεά του.
Κατά τήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ οἱ ἄνθρωποι μέ λαχτάρα καί ἀγωνία περίμεναν τή λύτρωση ἀπό τή μύηση στά διάφορα μυστήρια, ἀπό τίς ὑποσχέσεις τῶν αὐτοκρατόρων πού προβάλλονταν ὡς θεοί, ἀπό τά διάφορα φιλοσοφικά κηρύγματα. Κι ὅλα κατέληγαν σέ μία τραγική ἀπογοήτευση. Ἡ ἴδια ἀπογοήτευση συνόδευε καί τήν ἀδυναμία τῶν Ἰουδαίων γιά τήν τήρηση τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου.
Τήν ἴδια ἀπογοήτευση διαπιστώνει κανείς καί ἀπό τά σύγχρονα «εὐαγγέλια», στά ὅποια στήριξαν κατά καιρούς οἱ ἄνθρωποι τίς κρυφές καί φανερές ἐλπίδες τους γιά μία πιό ἀνθρώπινη ζωή. Παρ’ ὅλες τίς φαινομενικά ἐντυπωσιακές ἐπιστημονικές καί τεχνικές ἐπιτεύξεις, ὁ φόβος τοῦ πολέμου, τοῦ θανάτου καί τῆς καταστροφῆς πλανᾶται παντοῦ. Τό εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ εἶναι πάντοτε παρόν μέσα στήν ἀνθρωπότητα, σάν κρίση καί σάν σωτηρία. Σάν κρίση πού ὁδηγεῖ στήν αὐτοκριτική καί τή μετάνοια καί κυρίως σάν μήνυμα χαρούμενο της σωτηρίας πού πηγάζει ἀπό τόν σταυρό καί τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.
ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
