Η αποστολή των φρεγατών «Κίμων» και «Ψαρά» στην Κύπρο καθώς και τα τέσσερα ελληνικά F-16, μετά τη δεύτερη επίθεση με drones που εκτοξεύθηκαν από τη Μέση Ανατολή δεν έχει μόνο επιχειρησιακά χαρακτηριστικά, αλλά στέλνει και ένα πολλαπλό μήνυμα ισχύος του ελληνισμού προς πάσα κατεύθυνση. Κατ’ αρχάς προς το Ιράν που απείλησε ευθέως διά στόματος του ταξίαρχου Ιμπραήμ Τζαμπάρι, διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, ότι το Ιράν σχεδιάζει να εκτοξεύσει πυραύλους κατά της Κύπρου. Στέλνει επίσης μήνυμα και προς την Τουρκία, ότι σε καιρούς κρίσης Αθήνα και Λευκωσία είναι ένα. Και μετά λύπης μου γράφω ότι στέλνει μήνυμα και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία θα έπρεπε να είχε δείξει τα ίδια αντανακλαστικά και να δείξει αντίστοιχη ή έστω συμβολική στήριξη προς ένα κράτος-μέλος που απειλείται, πολύ περισσότερο που το συγκεκριμένο κράτος-μέλος τυγχάνει αυτή την περίοδο να έχει και την προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας-Κύπρου εξαγγέλθηκε το 1994, από τον τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου και τον τότε πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη. Ακολούθησε επίσκεψη του υπουργού Άμυνας της Κύπρου στην Αθήνα όπου υπήρξαν συζητήσεις πάνω σε μία συγκεκριμένη βάση και έγινε σοβαρή προεργασία από επιτελικά στελέχη των δύο χωρών. Ο ενιαίος αμυντικός χώρος άλλαξε τη ροή των πραγμάτων και δημιούργησε ένα αίσθημα στρατηγικής ενότητας ανάμεσα στα δύο κράτη. Άλλαξε επίσης το ισοζύγιο των στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή υπέρ του ελληνισμού αφού ξεκίνησαν συστηματικά οι διακλαδικές ασκήσεις μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου που συνέβαλαν τα μέγιστα, αφενός στην συνεκπαίδευση και τον συντονισμό, και αφετέρου δοκιμάστηκαν οι δυνατότητες αντιμετώπισης χειρισμού κρίσεων και η αποτελεσματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων των δύο χωρών. Δημιουργήθηκαν επίσης με συνεργασία, νέες αεροναυτικές υποδομές, οι οποίες αποτελούσαν για την Ελλάδα ζητούμενα για την ενιαία στρατηγική αντιμετώπισης ειδικά των αεροναυτικών απειλών από την Τουρκία. Σε κοινωνικό επίπεδο το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα ενίσχυσε το ηθικό του Κυπριακού Ελληνισμού, διότι με τη συμπερίληψη του casus belli το 1995, δημιούργησε υψηλό αίσθημα ασφάλειας.
Έπειτα, δόθηκε και συνέχεια με τις τριμερείς συνεργασίες που αναπτύχθηκαν μεταξύ Ισραήλ-Αιγύπτου-Κύπρου, Αιγύπτου-Κύπρου-Ελλάδας και Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας με τις ΗΠΑ με την κατά τακτά χρονικά διαστήματα ενεργοποίησή τους, είτε σε επίπεδο ασκήσεων είτε διπλωματικών συνομιλιών. Η απόφαση και η συμφωνία για το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα, όπως ήταν φυσικό, ενόχλησε την Τουρκία. Η επιχειρηματολογία τους ήταν ότι από ελληνικής πλευράς δόθηκε στρατιωτικός χαρακτήρας στην επίλυση του Κυπριακού, με συνέπεια να γίνουν δυσκολότερες οι προσπάθειες πολιτικής λύσης. Δεν είναι τυχαίο ότι η Τουρκία, αντιμετωπίζει τον Ελληνισμό ως ενιαίο στόχο της και συνδέει το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο με την Κύπρο με τις επεκτατικές της βλέψεις. Με τις τελευταίες εξελίξεις, η Κύπρος μπήκε εκ των πραγμάτων στο ραντάρ όλων των χωρών που άμεσα ή έμμεσα έχουν ρόλο στη Μέση Ανατολή.
Σε συναγερμό η Κύπρος μετά την επίθεση από drone σε βρετανική βάση
Η επίθεση στις βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στην Κύπρο σημειώθηκε για πρώτη φορά από την εποχή της ρουκέτας που είχαν εκτοξεύσει Λίβυοι μαχητές το 1986. Η βάση της Ακρωτήρι, που βρίσκεται στη χερσόνησο στο νότιο άκρο της Κύπρου, νοτιοδυτικά της πόλης Λεμεσού, είναι μία από τις δύο βάσεις που διατηρεί το Ηνωμένο Βασίλειο από την ανεξαρτησία της Κύπρου το 1960. Στο παρελθόν έχει χρησιμοποιηθεί για στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιράκ, τη Συρία και την Υεμένη. Στρατιωτικοί αναλυτές που παρακολουθούν τις κινήσεις των Ιρανών τις τελευταίες ώρες, εξηγούν ότι στους βαλλιστικούς πυραύλους, η Τεχεράνη διαθέτει κατηγορίες μέσης εμβέλειας που σε ανοικτές πηγές εμφανίζονται με επιδόσεις έως περίπου 2.000 χιλιόμετρα, αλλά και μοντέλα που συχνά αποδίδονται με εύρος 2.000–2.500 χιλιόμετρα. Σε καθαρά μαθηματικό επίπεδο, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει θεωρητικό παράθυρο ώστε ορισμένα συστήματα να έχουν και την Κύπρο αλλά και την Κρήτη μέσα στο όριό τους, ειδικά αν μιλάμε για εκτόξευση από το δυτικό άκρο του Ιράν. Όμως σημειώνουν ότι είναι πολύ δύσκολο να κάνουν τα drones τόσο μεγάλη απόσταση ακόμα και σε ιδανικές καιρικές συνθήκες. Το drone έχει δύο δομικά μειονεκτήματα απέναντι σε ένα τόσο μακρινό στόχο. Πρώτον, χρειάζεται πολλές ώρες πτήσης. Άρα πρέπει να διατηρηθεί σε πορεία, να μην παρεμβληθεί και να μην εντοπιστεί και ασφαλώς αναχαιτιστεί μέσα σε ένα τεράστιο χρονικό περιθώριο. Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα δηλώνει παρούσα στα «δύσκολα» και αποδεικνύει ότι η Κύπρος δεν κείται μακράν.
