Ο ποταμός Άρδας αποτελεί κρίσιμο διασυνοριακό υδατικό πόρο για τη γεωργική παραγωγή του Έβρου. Η 60ετής ελληνοβουλγαρική συμφωνία του 1964 για την παροχή υδάτων έληξε τον Ιούλιο 2024, χωρίς να αντικατασταθεί από νέα δεσμευτική διακρατική συμφωνία. Αντ’ αυτής, παρουσιάστηκε τον Μάιο 2025 μια μη δημοσιοποιημένη «Κοινή Δήλωση» των Υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών, πενταετούς διάρκειας, χωρίς γνωστούς ποσοτικούς όρους, μηχανισμούς συμμόρφωσης ή κοινοβουλευτική κύρωση.
Η εξέλιξη αυτή έχει οδηγήσει τους αγρότες του Έβρου σε καθεστώς παρατεταμένης αβεβαιότητας ως προς την επάρκεια αρδευτικού νερού, επηρεάζοντας άμεσα τη βιωσιμότητα της τοπικής αγροτικής οικονομίας και τη διαχείριση διασυνοριακής λεκάνης απορροής εντός της ΕΕ.
Με βάση τα ανωτέρω, ερωτάται η Επιτροπή:
Υφίσταται στο ενωσιακό δίκαιο υποχρέωση ανάντη κράτους-μέλους να διασφαλίζει προβλέψιμη και επαρκή διασυνοριακή ροή ύδατος, όταν η ροή ρυθμίζεται μέσω φραγμάτων;
Υποχρεούνται τα κράτη-μέλη, βάσει της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ και της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας, να διασφαλίζουν διαφάνεια και πρόσβαση των πολιτών στους όρους διμερών ρυθμίσεων που επηρεάζουν διασυνοριακά ύδατα;
Προτίθεται η Επιτροπή να εξετάσει αν μια μη δημοσιοποιημένη «Κοινή Δήλωση», χωρίς σαφή νομική δεσμευτικότητα, συνάδει με τις αρχές της διαφάνειας, της χρηστής διοίκησης και της ασφάλειας δικαίου;
