Σταύρος Κελέτσης: «Αναγκαίες οι μεταρρυθμίσεις στο Κράτος προκειμένου να εξαλειφθούν περιστατικά Κακοδιοίκησης» (βίντεο)

  Στην  κοινή συνεδρίαση της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, με θέμα την συζήτηση επί της ετήσιας Έκθεσης του Συνηγόρου του Πολίτη για το 2019 εισηγητής από την πλευρά της Κυβέρνησης, ορίστηκε ο Βουλευτής Έβρου Σταύρος Κελέτσης.

  Στην εισήγησή του ο Βουλευτής τόνισε το ρόλο του Συνηγόρου  του Πολίτη ως Υπερασπιστή των δικαιωμάτων των πολιτών έναντι της αυθαιρεσίας του κράτους αλλά και ιδιωτών.  Και σημείωσε «στη συνείδηση των πολιτών ο Συνήγορος του Πολίτη λειτούργησε ως ο Ρομπέν των Δασών, ως θεσμικό αντίβαρο απέναντι στην αυθαιρεσία του Κράτους και της Δημόσιας Διοίκησης».

  Ο Βουλευτής  αναφέρθηκε στην αποτελεσματικότητα και στο κύρος του θεσμού αφού σύμφωνα με την έκθεση, ποσοστό 73% των υποθέσεων που κρίνονται βάσιμες τελικά επιλύονται θετικά για τον πολίτη.

  Κλείνοντας ο Σταύρος Κελέτσης, σημείωσε πως η Κυβέρνηση μπορεί να αξιοποιήσει το Συνήγορο του Πολίτη ως έναν οιονεί σύμβουλο, προκειμένου να παρέμβει και να θεραπεύσει τις περιπτώσεις διαπιστωμένης κακοδιοίκησης που παρατηρούνται κυρίως στα ΝΠΔΔ σε ποσοστό 30%, στα Υπουργεία (27%)  και στους ΟΤΑ (21%), κάνοντας τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο κράτος.

Το πλήρες κείμενο της εισήγησης:

  «Κύριε Πρόεδρε, αν ρωτήσει κανείς έναν μέσο Έλληνα πολίτη ποια είναι η ανεξάρτητη αρχή που γνωρίζει, νομίζω πως αβίαστα προκύπτει μία απάντηση, ο  Συνήγορος του Πολίτη. Αυτό είναι μια πραγματικότητα. Πράγματι, υπάρχουν πάρα πολλές ανεξάρτητες αρχές πλέον στο σύστημά μας. Οι λιγότερες είναι κατοχυρωμένες συνταγματικά και οι περισσότερες όχι, αλλά νομίζω ότι είναι η αρχή που είναι γνωστή, πασίγνωστη στον ελληνικό λαό, στην ελληνική κοινωνία και αυτή είναι ο Συνήγορος του Πολίτη.

  Το γεγονός ότι την αρχή υπηρέτησαν, εξαρχής από την ίδρυση του θεσμού, σημαντικές προσωπικότητες, όπως ο Νικηφόρος Διαμαντούρος, ο κ. Γεώργιος Καμίνης, αλλά και συνεχιστές και ο σημερινός, βέβαια, Πρόεδρος, είναι αλήθεια πως προσέδωσε στον θεσμό ένα κύρος, το οποίο και απολαμβάνει διαχρονικά αυτός ο θεσμός. Ήδη έχει συμπληρώσει ο θεσμός 20 χρόνια λειτουργίας και νομίζω ότι στη συνείδηση των Ελλήνων πολιτών έχει λειτουργήσει ως το θεσμικό αντίβαρο απέναντι στην κρατική αυθαιρεσία. Θα έλεγε κανείς ότι ως Συνήγορος του Πολίτη είναι ο «Ρομπέν των Δασών» στην ελληνική δημόσια διοίκηση. Είναι αυτός ο οποίος υπερασπίζεται τον αδύναμο πολίτη, ο οποίος έχει να κάνει με το Κράτος, με τις κρατικές υπηρεσίες, με τη δημόσια διοίκηση και όλοι γνωρίζουμε τις αδυναμίες που η ελληνική δημόσια διοίκηση έχει.

  Βέβαια, δεν είναι μόνον οι αδυναμίες οι κρατικές, διότι πλέον η θεματολογία των υποθέσεων με τις οποίες ασχολείται ο Συνήγορος του Πολίτη και οι βοηθοί του έχει διευρυνθεί. Όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είναι μόνον τα προσβαλλόμενα δικαιώματα ή δικαιώματα που προσβάλλονται μέσα από τις από την κρατική αυθαιρεσία ή και από ιδιώτες ακόμη, αλλά είναι και θέματα που έχουν να κάνουν με την ποιότητα ζωής, την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και με παιδεία με την οποία έχει διευρυνθεί αργότερα ο θεσμός, όπως η διατήρηση της αρχής της ισότητας, η καταπολέμηση των διακρίσεων, η προστασία των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, η προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού, η προστασία των στερουμένων της ελευθερίας προσώπων και γενικότερα, βέβαια, η προστασία όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο θεσμός τελευταία μετεξελίχθηκε ακόμη περισσότερο, αφού δόθηκαν και αρμοδιότητες που έχουν να κάνουν με την προστασία του πολίτη από την αυθαιρεσία του ενστόλου προσωπικού του Δημοσίου, όπως είναι δηλαδή υπηρεσίες όπως η Αστυνομία, το Λιμενικό ή η Πυροσβεστική.

  Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο θεσμός αυτός έχει λειτουργήσει πετυχημένα ως ένας σύμβουλος και υπερασπιστής των δικαιωμάτων του πολίτη. Από την εμπειρία μας όσων είμαστε καταρχήν δικηγόροι, αλλά και ως βουλευτές, μπορούμε πραγματικά να δώσουμε τη μαρτυρία ότι έρχονται πάρα πολλοί πολίτες είτε στο δικηγορικό γραφείο, είτε στο πολιτικό γραφείο, οι οποίοι, αφού πούνε το παράπονό τους και την αδυναμία και αυτό που αντιμετωπίζουν, το πρώτο που λένε είναι «απευθύνθηκα και στο Συνήγορο του Πολίτη και είχα την απάντηση ή περιμένω την απάντηση». Με τον τρόπο αυτό θέτω και κάποια θέματα.

  Το ένα είναι, το θέμα του χρόνου που απαιτείται, προκειμένου να δοθεί απάντηση σε ένα πρόβλημα ενός πολίτη. Πόσος χρόνος, δηλαδή, απαιτείται από την υποβολή του αιτήματος, ωσότου ο πολίτης να πάρει, καταρχήν, μια πρώτη απάντηση στα χέρια του.

  Ένα δεύτερο θέμα είναι, κατά πόσον αυτή η απάντηση και εφόσον δικαιώνει τον πολίτη, μπορεί, πραγματικά, να βοηθήσει στην επίλυση του προβλήματος. Η έκθεση για το 2019 έχει, κατά την άποψή μου, ένα αισιόδοξο στοιχείο. Το γεγονός, δηλαδή, ότι διαβάζω ότι  σε ποσοστό 73% των βάσιμων αναφορών, οι υποθέσεις επιλύονται θετικά για τους αναφερόμενους πολίτες, είναι πάρα πολύ υψηλό ποσοστό και είναι σημαντικό, που σημαίνει ότι, υπάρχει εκτός από την εμπιστοσύνη από την πλευρά των πολιτών και μια αποτελεσματικότητα, σε ότι αφορά την αναφορά στον Συνήγορο του Πολίτη.

  Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός – και στέκομαι στην έκθεση χωρίς να την αναλύσω εγώ – ότι παρατηρείται, ότι κατά την τελευταία περίοδο των μνημονίων, δηλαδή, την περίοδο της εφαρμογής των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής, υπήρξε μεγάλη υποχώρηση σε θέματα που έχουν να κάνουν με την κοινωνική συνοχή, με αδικίες, με υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, με αποδιοργάνωση των υπηρεσιών και του διοικητικού μηχανισμού – που αυτό είχε ως συνέπεια, το να μην εξυπηρετείται ο πολίτης όπως θα έπρεπε, αποτελεσματικά – την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, την αποδυνάμωση ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους.

  Όλα αυτά είναι συμπεράσματα, τα οποία, νομίζω, θα πρέπει να τεθούν υπόψη της Πολιτείας και της Κυβέρνησης. Και θέλω να τελειώσω με ένα συμπέρασμα. Από τη φύση του ο θεσμός, μπορεί να φαίνεται αρχικά ότι είναι ανταγωνιστικός ως προς την πολιτική εξουσία, τη διοίκηση και την κυβέρνηση, διότι είναι ο θεσμός, που κατά βάση, στέκεται από την άλλη πλευρά, δηλαδή, παίρνει το μέρος του αδύνατου, παίρνει το μέρος του πολίτη.

  Όμως, εγώ θα έλεγα, ότι μια έξυπνη πολιτεία, μια έξυπνη κυβέρνηση, θα χρησιμοποιούσε το θεσμό και τις εκθέσεις του και τα πορίσματα του, ως έναν οιονεί σύμβουλο. Διότι, πραγματικά, εάν σταθεί κανείς στα συμπεράσματα της εκθέσεως, που έχει να κάνει, πρώτα απ’ όλα, με τις θεματικές κατηγορίες των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πολίτες, το γεγονός, δηλαδή, ότι οι περισσότερες υποθέσεις αφορούν την κοινωνική ασφάλιση, την κοινωνική πρόνοια, τα δίκτυα, την ανώτατη εκπαίδευση, πολιτικά δικαιώματα και υποχρεώσεις, τη λειτουργία των ΔΕΚΟ και όλα αυτά, νομίζω, ότι μπορεί έτσι να βγάλει τα συμπεράσματά του, για το ποιες είναι οι κατηγορίες οι θεματικές, όπου χωλαίνει το κράτος, χωλαίνει η διοίκηση και έτσι, να μπορέσουμε να γίνουμε καλύτεροι, να τα βελτιώσουμε και να μπορέσουμε να δώσουμε λύσεις.

  Επίσης, είναι πολύ σημαντικά τα συμπεράσματα, σε σχέση με το ποιοι είναι οι φορείς της κακοδιοίκησης στο ελληνικό κράτος. Το γεγονός, δηλαδή, ότι τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου αφορούν το 30% των υποθέσεων διαπιστωμένης κακοδιοίκησης, δηλαδή, αφού έχουν εξεταστεί οι περιπτώσεις, είναι, νομίζω, ένα γεγονός, το οποίο δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους. Τι είναι αυτό που κάνει τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και μάλιστα, με σημείωση, ΕΦΚΑ, ΕΤΕΑΕΠ, ΕΟΠΥΥ, δηλαδή, φορείς οι οποίοι έχουν να κάνουν με τα ασφαλιστικά και με τα συνταξιοδοτικά θέματα των πολιτών, τι είναι αυτά, που εκεί, βλέπουμε κακοδιοίκηση και πώς μπορεί αυτό να θεραπευτεί;

  Το γεγονός, επίσης, ότι κακοδιοίκηση παρατηρείται σε υψηλό ποσοστό 27% στα Υπουργεία και 21% στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κυρίως του Α’ βαθμού, τι σημαίνει και τι συμπεράσματα μία Πολιτεία πρέπει να βγάλει και μία Κυβέρνηση, αλλά και εμείς, που έχουμε τη νομοθετική εξουσία, σε σχέση με την βελτίωση των πραγμάτων, σε σχέση με τη θεραπεία των προβλημάτων αυτής της κακοδιοίκησης;   Καταλήγοντας, κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι ο ρόλος του Συνηγόρου του Πολίτη είναι ένας ρόλος πολύ σημαντικός για το ελληνικό σύστημα της διοίκησης. Δεν είναι, κατά την άποψή μου, ανταγωνιστικός όσον αφορά την κυβέρνηση και την πολιτεία και τη δημόσια διοίκηση, αλλά μπορεί και πρέπει να είναι ένας ρόλος συμβούλου και συνεργασίας με την πολιτεία, προκειμένου να επιλύονται μεγάλα προβλήματα, τα οποία αφορούν τη δημόσια διοίκηση, την αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης και θα πρέπει να λαμβάνονται οι εκθέσεις και τα συμπεράσματα και οι εισηγήσεις του θεσμού πολύ σοβαρά υπόψη κάθε φορά από τα αρμόδια όργανα της ελληνικής πολιτείας, προκειμένου να λύνονται προβλήματα πάντοτε προς όφελος του Έλληνα πολίτη. Ευχαριστώ