Το μήνυμα της Κυριακής: Ο Χριστός φως του κόσμου”

Εαγγελιστής ωάννης φηγεται στήν σημερινή Εὐαγγελική περικοπή τήν θεραπεία τοῦ κ γενετς τυφλο. Ο προφτες τς Π. Διαθήκης, περιγράφοντας τό ργο το ναμενόμενου Μεσσία, ναφέρουν καί τήν «νάβλεψιν τυφλν». Ατός λοιπόν πού χει τήν ξουσία νά ξαναδίνει τό φς στούς τυφλούς δέν εναι λλος πό τόν Μεσσία.

πόδοση μως το φωτός στούς τυφλούς, πέρα πό τήν ποδεικτική σημασία της γιά τή μεσσιανική διότητα το Χριστοῦ, χει καί να λλο βαθύτερο νόημα: Εναι σημάδι μίας νέας κατάστασης πραγμάτων πού εσβάλλει μέσα στόν κόσμο το σκότους καί τς τυφλότητας. Χριστός νοίγει τά μάτια τν νθρώπων, γιά νά μπορέσουν νά διαπιστώσουν τή νέα ζωή πού ατός προσφέρει σάν δρο στόν κόσμο. Πολλοί νθρωποι μολονότι χουν τό σωματικό φς δέν ναγνωρίζουν στό πρόσωπο το Χριστοῦ τόν ποκαλυπτόμενο Θεό πού εσέρχεται μέσα στήν νθρώπινη στορία γιά νά τήν σώσει πό τήν καταστροφή, ν πό τήν λλη μεριά ο εαγγελιστές μς διασώζουν περιπτώσεις τυφλν πού ναγνωρίζουν στόν ησο τόν Μεσσία καί μετά τή σωματική θεραπεία τους διακηρύσσουν σ’ λους τήν πίστη τους. τσι, δικαιώνεται ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ: «Ες κρίμα γώ ες τόν κόσμον λθον, να ο μή βλέποντες βλέπωσι καί ο βλέποντες τυφλοί γένονται».

παρουσία το Χριστοῦ ς Φῶς το κόσμου πού διακηρύσσει κκλησία δημιουργεῖ κρίση μέσα στόν κόσμο. Βέβαια χι μέ τήν ννοια τς κατακρίσεως τν νθρώπων λλα μέ τήν ἔννοια τς ποχρεώσεως πού δημιουργεται στόν κάθε νθρωπο νά λάβει θέση ναντι ατο τοῦ φωτός. πό τή στάση πού παίρνει καθένας πέναντι στό φς κρίνεται δη καί προδικάζεται τό μέλλον του. Χρειάζεται τόλμη γιά νά δε κανείς κατάματα τό φς, νά ντικρύσει τή γύμνια του χωρίς νά τήν πενδύει μέ ψεύτικα καί συμβατικά ἐνδύματα.

Εναι χαρακτηριστικό στή σημερινή διήγηση τι Κύριος πλάθει πηλό καί πιχρείει τά κλειστά μάτια το τυφλοῦ στέλνοντάς τόν μετά νά πλυθε στή δεξαμενή το Σιλωάμ. πως Θεός, κατά τήν ρχική δημιουργία το κόσμου πλάθει μέ χμα τόν νθρωπο, τσι καί Χριστός μέ τόν διο τρόπο ναδημιουργε τό καταστραμμένο πό τή φθορά τς μαρτίας πλάσμα.

Στή στάση τοῦ θεραπευμένου τυφλοῦ καί τῶν φαρισαίων τῆς διηγήσεως ἀπηχοῦνται οἱ δύο διαμετρικά ἀντίθετες στάσεις τῶν ἀνθρώπων ἔναντι τοῦ θείου φωτός. Ὁ κάθε νθρωπος κρίνεται πό τό ν θελήσει νά ντικρύσει τό φς πό τό ν προτιμήσει τό σκοτάδι, μέσα στό ὁποῖο κρύβονται καί σκεπάζονται τά σκοτεινά ἔργα τοῦ κόσμου.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ