Κραυγή αγωνίας για την άρση της αδικίας στο σύστημα μοριοδότησης των στελεχών απευθύνουν στελέχη με αφορμή πρόσφατο δημοσίευμα του Armyvoice.gr σχετικά με την αδικία που γίνεται στην Σάμο.
Το πρόβλημα είναι γνωστό και αφορά όλην την επικράτεια μας λένε και εξηγούν ότι είναι άδικο για τους περισσότερους.
Άν υπήρχαν έστω και κάποια επιπλέον κίνητρα στο να μείνει ο κόσμος σε δυσπρόσιτα μέρη ή στην παραμεθόριο η κατάσταση θα ήταν διαφορετική και δεν θα κοιτούσαμε μόνο τα μόρια, εξηγούν.
Εξηγούν μάλιστα με χαρακτηριστικά παραδείγματα στο Armyvoice.gr πώς γίνεται αυτή η αδικία.
Ένα απλό παράδειγμα στην πράξη
Ας υποθέσουμε ότι έχουμε δυο στρατιωτικούς με τόπο συμφερόντων Θεσσαλονίκη.
Ο ένας με πρώτη τοποθέτηση στη Θεσσαλονίκη και ο άλλος στην Κω που είναι παραμεθόριος.
Τι μόρια θα έχουν μετά από 10 χρόνια;
Αυτός που υπηρετεί στον Κω, για τα πρώτα τρια χρόνια θα πάρει συνολικά 63 μόρια και για τα επτά επόμενα χρόνια 21 μόρια (αφού μετά τα τρια πρώτα χρόνια δεν παίρνει αυξημένα μόρια λόγω παραμεθορίου).
Θα έχει δηλαδή συνολικά 84 μόρια στα δέκα χρόνια.
Ο άλλος μένει 7 χρόνια στη Θεσσαλονίκη , που είναι μεγάλη αστική περιοχή με καλές συγκοινωνίες και είναι και η περιοχή που επιθυμεί. Συγκεντρώνει 25,2 μόρια.
Μετατίθεται στην Κω για τρία χρόνια και παίρνει 63 μόρια, δηλαδή σύνολο 88,2 μόρια στα δέκα χρόνια.
Αν η φρουρά προτίμησης – συμφερόντων και των δυο είναι η Θεσσαλονίκη, ποιος από τους δύο έχει περισσότερα μόρια, ποιος ο αδικημένος και ο ευνοούμενος.
Το πρόβλημα δεν είναι άγνωστο στο ΓΕΣ, καθώς η αδικία υπάρχει για πολλά χρόνια; Κάποτε δεν θα πρέπει να αναλάβει κάποιος πρωτοβουλία άρσης της αδικίας για τα στελέχη;
Γιατί η πολιτική ηγεσία εξαντλεί το ενδιαφέρον της για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και δεν φροντίζει με πράξεις να επιλύσει τέτοια θέματα, που δεν έχουν οικονομικό κόστος, αλλά επηρεάζουν την καθημερινότητα πολλών οικογενειών;
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΗΛΙΑΔΗ
