Ο Άρια Μερίκι είναι πρόεδρος της κοινότητας των Ιρανών στην Αθήνα, όπου ζει τα τελευταία 30 χρόνια, από τότε που, στην εφηβεία του, η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Ιράν λόγω της καταπίεσης του νεοσύστατου τότε καθεστώτος. Σήμερα παρακολουθεί τις εξελίξεις στη χώρα του από την Ελλάδα, με τη ματιά ανθρώπου που έχει ζήσει την τυραννία από πρώτο χέρι και πιστεύει ότι η συγκυρία μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για το μέλλον του Ιράν.
Για τον Άρια Μερίκι, όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στη Μέση Ανατολή επιβεβαιώνουν όσα καταγγέλλουν οι Ιρανοί αντικαθεστωτικοί εδώ και δεκαετίες. «Η εξέλιξη είναι πάρα πολύ καλή για εμάς τους Ιρανούς, για όλη τη Μέση Ανατολή και για όλο τον κόσμο», λέει χαρακτηριστικά. «Αποδείχτηκε κι αυτές τις μέρες, γιατί είδαμε πόσο στοχευμένα χτυπάνε οι ΗΠΑ–Ισραήλ και πόσο χωρίς στόχο και τυφλά χτυπάνε οι Ιρανοί όλες τις χώρες γύρω τους. Αυτό επιβεβαιώνει αυτό που λέγαμε οι Ιρανοί εδώ και 47 χρόνια: αυτοί είναι επικίνδυνοι – να η απόδειξη».
Ο ίδιος δεν διστάζει να χαρακτηρίσει το καθεστώς της Τεχεράνης «κακό» και βαθιά διαπλεκόμενο με την τρομοκρατία. «Το καθεστώς είναι κακό, συνεργάζεται με τρομοκράτες, οι Φρουροί της Επανάστασης είναι τρομοκρατική οργάνωση – είναι δυνατόν μια τέτοια οργάνωση να κυβερνά μια χώρα;», τονίζει, την ώρα που και η Ευρώπη συζητά επισήμως τον χαρακτηρισμό των Φρουρών της Επανάστασης ως τρομοκρατικής οντότητας. Θυμίζει τις μαζικές σφαγές των πρώτων χρόνων της Ισλαμικής Δημοκρατίας: «Ο Χομεϊνί έσφαξε 30.000 διαδηλωτές γιατί ζητούσαν απλά ποιότητα ζωής. Τι έφταιγαν αυτοί οι άνθρωποι;».
«Η μόνη επιλογή για μετάβαση είναι ο γιος του Σάχη»
Ο Μερίκi θεωρεί ότι η πτώση του καθεστώτος δεν αρκεί· χρειάζεται και ένα σχέδιο για την επόμενη ημέρα. «Θέλουμε ένα ελεύθερο και δημοκρατικό Ιράν που θα έρθει με τη μόνη επιλογή που έχουμε, τον γιο του Σάχη», υποστηρίζει ανοιχτά. «Αυτός πρέπει να γυρίσει για μια μεταβατική περίοδο και μετά να γίνουν εκλογές και να ψηφίσει ο κόσμος ελεύθερα…», λέει, περιγράφοντας ένα μοντέλο συνταγματικής μετάβασης, όπου ο Ρεζά Παχλαβί λειτουργεί ως προσωρινό σημείο αναφοράς ώσπου να στηθούν δημοκρατικοί θεσμοί.
Η επιλογή αυτή, όπως εξηγεί, συνδέεται με την άγνοια και την έλλειψη πολιτικής εμπειρίας και κουλτούρας μέσα στο Ιράν. «Επειδή εδώ και 47 χρόνια ήταν σε τυραννία και ο κόσμος δεν έχει γνώση των πολιτικών συστημάτων και κουλτούρα δημοκρατίας. Δεν έχουμε το επίπεδο γνώσης και εμπειρίας. Γι’ αυτό η μοναδική επιλογή μας είναι αυτή», λέει, ενώ δεν κρύβει την κριτική του και προς το παλαιό καθεστώς: «Δυστυχώς ο πατέρας του μας άφησε στους δικτάτορες», σχολιάζει για τον Σάχη, που κατέρρευσε αφήνοντας χώρο στην Ισλαμική Επανάσταση.
Η διασπορά στους δρόμους – «Αυτό κάτι δείχνει»
Καθοριστικό ρόλο, σύμφωνα με τον Άρια Μερίκη, παίζει πλέον η ιρανική διασπορά, η οποία κινητοποιείται μαζικά σε όλο τον κόσμο. «Στις 14/2 που έγιναν διαδηλώσεις υπέρ του και πτώσης του καθεστώτος, στο Μόναχο, τον Καναδά, το Λος Άντζελες και σε 100 χώρες του κόσμου, μαζεύτηκαν περίπου 1,7 εκατομμύρια Ιρανοί που ζουν στο εξωτερικό. Αυτό κάτι δείχνει», σημειώνει.
Η Αθήνα, παρότι δεν έχει μεγάλη ιρανική κοινότητα, δεν έμεινε εκτός αυτής της παγκόσμιας κινητοποίησης. «Και στην Αθήνα έγινε η μεγαλύτερη συγκέντρωση που έχει γίνει ποτέ, 500 άτομα, σε μια χώρα που ζουν ελάχιστοι Ιρανοί», λέει, περιγράφοντας τη μαζική παρουσία έξω από την πρεσβεία και στο κέντρο της πόλης. «Αυτό δείχνει ότι ο κόσμος το θέλει, και βγαίνουν και στα μπαλκόνια. Οι λίγοι που τους θέλανε, απογοητεύτηκαν κι αυτοί με το μακελειό που έγινε», προσθέτει, εκτιμώντας ότι ακόμη και οι τελευταίοι υποστηρικτές του καθεστώτος στη διασπορά το εγκαταλείπουν.
«Ελευθερία, δημοκρατία, διαχωρισμός κράτους–θρησκείας»
Στο ερώτημα τι προσδοκούν οι Ιρανοί από μια αλλαγή καθεστώτος, ο Άρια Μερίκι απαντά χωρίς δισταγμό: «Αυτό που περιμένουμε οι Ιρανοί με αλλαγή καθεστώτος είναι η ελευθερία, όπως αξίζει σε κάθε λαό. Δημοκρατία για να μπορούμε να επιλέγουμε και προοπτική για σταθερή οικονομία και επιτέλους ειρήνη».
Κομβικό αίτημα, όπως τονίζει, είναι ο διαχωρισμός κράτους και θρησκείας. «Διαχωρισμός κράτους–θρησκεία. Αυτό μας πήγε 600 χρόνια πίσω που έγινε με τους μουλάδες. Πρέπει να αναγνωριστεί τελικά η βούληση του λαού», υπογραμμίζει, περιγράφοντας μια θεοκρατία που παρεμβαίνει σε κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής, από τα δικαιώματα των γυναικών μέχρι την οικονομία. «Από εκεί και πέρα ο λαός μας θα φτιάξει τη μοίρα του», λέει, θέλοντας να καταστήσει σαφές ότι ο ρόλος κάθε «μεταβατικής λύσης» πρέπει να είναι περιορισμένος και σαφώς οριοθετημένος.
«Οι Έλληνες και οι Ιρανοί δεν χάνουν ποτέ»
Παρά την οργή του για το καθεστώς της Τεχεράνης, ο λόγος του Άρια Μερίκη κλείνει με μια νότα αισιοδοξίας και μια γέφυρα προς την Ελλάδα, τη χώρα που τον φιλοξενεί τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. «Οι λαοί με τέτοια ψυχική δύναμη και πνευματική ελευθερία, που είμαστε και οι Έλληνες και οι Ιρανοί, δεν χάνουν ποτέ και δεν θα χαθούν ποτέ», λέει. «Αυτό συμβαίνει με τους λαούς μας χιλιάδες χρόνια – πολλοί προσπάθησαν να μας κατακτήσουν και δεν το κατάφεραν», προσθέτει, βλέποντας την ιστορία ως εγγύηση αντοχής απέναντι σε κάθε μορφή τυραννίας.
Σε αυτή τη διασταύρωση ιστορίας, πολιτικής και προσωπικής μνήμης, ο πρόεδρος της κοινότητας των Ιρανών στην Αθήνα πιστεύει ότι ο κύκλος της θεοκρατικής τυραννίας στο Ιράν μπορεί να κλείσει – αρκεί, όπως λέει, να ακουστεί επιτέλους η φωνή ενός λαού που ζητά μόνο αυτό που δικαιούται: ελευθερία και αξιοπρέπεια.
Πηγή: https://www.newsbomb.gr
