Την ίδια ώρα που η Γενική Συνέλευση της UNESCO με ψήφισμά της στη Σαμαρκάνδη του Ουζμπεκιστάν αναγνώριζε την 9η Φεβρουαρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, η ελληνική ομογένεια αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα έλλειψης εκπαιδευτικών για τη διατήρηση της ελληνόγλωσσης παιδείας.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις μαθητών, γονιών και καθηγητών στην περιοχή της Στουτγάρδης, με ελληνικές σημαίες, καταδεικνύουν την αγανάκτηση της κοινότητας. Στο κρατίδιο της Βάδης-Βυτεμβέργης, από τους 500 εκπαιδευτικούς που υπήρχαν πριν από την κρίση, έχουν απομείνει μόνο 15, ενώ από τα 150 τμήματα ελληνικής γλώσσας λειτουργούν πλέον μόλις 29.
Χαρακτηριστικά να σημειώσουμε ότι στο Ελληνικό Σχολείο του Bietigheim φοιτούν 174 παιδιά, αλλά υπάρχει μόνο μια δασκάλα, ενώ παλαιότερα υπήρχαν 4 δάσκαλοι που δίδασκαν συνολικά 8 ώρες την εβδομάδα, τρία τμήματα ο καθένας.
Σε ορισμένες πόλεις της περιοχής, οι γονείς προσλαμβάνουν ιδιώτες δασκάλους, πληρώνοντας περίπου 45€ το μήνα για κάθε παιδί, οργανώνοντας αυτοσχέδια σχολεία σε χώρους συλλόγων.
Σύμφωνα με υπόμνημα που έχει αποσταλεί στα αρμόδια ελληνικά υπουργεία (Παιδείας, Εξωτερικών και Πολιτισμού) και σε όλα τα ελληνικά κόμματα, η υποχρηματοδότηση, η έλλειψη κινήτρων και το υψηλό κόστος διαβίωσης έχουν οδηγήσει σε σοβαρές ελλείψεις εκπαιδευτικού προσωπικού. Το πρόβλημα επιδεινώθηκε από το νέο μεταναστευτικό κύμα της τελευταίας δεκαετίας και από τη μειωμένη αξιοποίηση των επιμισθίων, που αποθαρρύνει τους εκπαιδευτικούς από την απόσπαση στην ομογένεια.
Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση αποτελεί βασικό μέσο διατήρησης της ελληνικής ταυτότητας και ενίσχυσης των πολιτιστικών και οικονομικών δεσμών με την ομογένεια. Ωστόσο, οι ομογενειακοί φορείς καταγγέλλουν ότι η απουσία δασκάλων θέτει σε κίνδυνο τη συνέχεια της γλώσσας και της παράδοσης, εγείροντας ερωτήματα για το μέλλον της δημόσιας υποστήριξης της ελληνόγλωσσης παιδείας στο εξωτερικό.
