Ὡς Ποιμενάρχης τῆς τοπικῆς Ἑκκλησίας θά ἤθελα νά ἐκφράσω πρός τό Ὑπουργεῖο Παιδείας, Ἐρεύνης καί Θρησκευμάτων τήν βαθιά μου πικρία γιά τήν ἀγνόηση τῶν ἐπιχειρημάτων τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητας τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ἀλλά καί τοῦ συνόλου τῶν φορέων καί τῶν κατοίκων τῆς Θράκης, ἀμέσως μετά τήν ἀνακοίνωση τῆς ἵδρυσης τῆς 4ης Νομικῆς Σχολῆς, ἡ ὁποία εἶναι πλέον γεγονός συντελεσμένο.
Πικρία, γιά τό «ἔθος» στό διάλογο νά πρωταγωνιστοῦν «ὧτα μη ἀκουόντων», ἀλλά καί νά ἀγνοεῖται ὁ κορυφαῖος ἱστορικά, ρόλος τῶν γραμμάτων σέ κάθε μεθοριακή ἐπικράτεια.
Ἡ δέ πιθανή φράση «νίπτω τάς χείρας μου» – ἀποποίηση εὐθυνῶν γιά κάθε ἑπόμενο, μελλοντικό ἀποτέλεσμα – ποτέ δέν ἦταν λυτρωτική οὔτε ὅταν λέχθηκε οὔτε μετέπειτα….
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
