Με την πρέπουσα εκκλησιαστική τάξη και παρουσία πλήθους πιστών εορτάστηκε την Κυριακή 1 Μαρτίου 2026 η Κυριακή της Ορθοδοξίας στην Αλεξανδρούπολη.
Ο κεντρικός εορτασμός πραγματοποιήθηκε στον Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Νικολάου Αλεξανδρούπολης, όπου ο Άνθιμος χοροστάτησε στον Όρθρο και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, παρουσία τοπικών αρχών και εκπροσώπων φορέων.
Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, το «Πιστεύω» ανέγνωσε ο βουλευτής Έβρου Αναστάσιος Δημοσχάκης, ενώ το «Πάτερ ημών» ο Περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Χριστόδουλος Τοψίδης. Πριν την έναρξη της ακολουθίας διανεμήθηκε στο εκκλησίασμα φυλλάδιο με το πρωτότυπο και μεταφρασμένο κείμενο της Ακολουθίας του Μεγάλου Βασιλείου.
Στο κήρυγμά του, ο Μητροπολίτης αναφέρθηκε στη σημασία της Αναστήλωσης των Ιερών Εικόνων το 843 μ.Χ., γεγονός που συνδέεται με την αποκατάσταση της τιμής των εικόνων από την Αυτοκράτειρα Αγία Θεοδώρα και τον ανήλικο τότε αυτοκράτορα Μιχαήλ.
Ο κ. Άνθιμος στάθηκε ιδιαίτερα στη θεολογική διάσταση της Ορθοδοξίας, επισημαίνοντας – μεταξύ άλλων – ότι η πίστη δεν αναζητά τον Θεό «μακριά», αλλά καλεί τον άνθρωπο να Τον αναγνωρίσει στο πρόσωπο του συνανθρώπου του. Αναφέρθηκε στην αξία του ανθρώπινου προσώπου, τονίζοντας πως, κατά την ορθόδοξη θεώρηση, κάθε άνθρωπος αποτελεί μοναδική και ανεπανάληπτη προσωπικότητα.
Στο πλαίσιο της ομιλίας του έκανε ιστορική αναδρομή τόσο στην Παλαιά Διαθήκη όσο και στην αρχαία ελληνική σκέψη, ενώ αναφέρθηκε και στις διαφορές της Ορθοδοξίας με άλλες θρησκείες και δόγματα ως προς τη χρήση των εικόνων.
Προς το τέλος της Θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε, εντός του Ιερού Ναού, η λιτάνευση των Ιερών Εικόνων. Οι πιστοί ακολούθησαν τη λιτανευτική πορεία με τρεις στάσεις στο βόρειο, δυτικό και νότιο μέρος του ναού, όπου το εκκλησίασμα εκφώνησε τμηματικά το Σύμβολο της Πίστεως. Η λιτανεία κατέληξε στην Ωραία Πύλη, όπου ανεγνώσθη το Συνοδικό της Ορθοδοξίας και εψάλη το Μέγα Προκείμενο «Τίς Θεός Μέγας».
Η Κυριακή της Ορθοδοξίας σηματοδοτεί την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς του εκκλησιαστικού έτους, συνδέοντας τη θεολογία της εικόνας με τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας.
