Σε ηλικία 90 ετών έφυγε από τη ζωή, σήμερα Κυριακή 5 Ιουλίου, ο διακεκριμένος Εβρίτης ζωγράφος Γιάννης Μητράκας, μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης ελληνικής εικαστικής δημιουργίας, με αναγνώριση τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Ο Γιάννης Μητράκας γεννήθηκε το 1936 στον Προβατώνα Έβρου, από γονείς πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας. Η πρώτη του δημόσια εμφάνιση στον εικαστικό χώρο πραγματοποιήθηκε το 1970, όταν παρουσίασε τη σειρά έργων «Οι Λιγνιτωρύχοι» στο «Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας» του καβαφιστή Μάριου Βαϊάνου.
Αυτοδίδακτος ζωγράφος, άντλησε τα πρώτα του καλλιτεχνικά ερεθίσματα από τη βυζαντινή τέχνη, υιοθετώντας την τεχνική της αυγοτέμπερας, τη σημασιολογική προοπτική και τη λιτή απόδοση των μορφών. Μέσα από το προσωπικό του ύφος κατάφερε να συνδυάσει τη βυζαντινή παράδοση με μια σύγχρονη, ποιητική εικαστική γλώσσα, δημιουργώντας έργα που ξεχώρισαν για τον συμβολισμό και τη βαθιά ανθρωποκεντρική τους προσέγγιση.
Από το 1965 εγκαταστάθηκε στο Αλιβέρι Ευβοίας, όπου εργάστηκε αρχικά κοντά στους λιγνιτωρύχους και αργότερα, από το 1967, διορίστηκε ως κοινωνικός λειτουργός στη ΔΕΗ. Η εμπειρία αυτή σημάδεψε καθοριστικά τη θεματολογία του, καθώς οι άνθρωποι της εργασίας αποτέλεσαν κεντρικό άξονα της δημιουργίας του, αποδιδόμενοι με μια σχεδόν αγιογραφική διάσταση.
Στη διάρκεια της πολυετούς καλλιτεχνικής του πορείας διεύρυνε τη θεματολογία του, εμπνεόμενος από τη θρακική παράδοση, τη λαϊκή τέχνη, την ιστορία του Ελληνισμού, την επιστήμη και το βίωμα της προσφυγιάς. Στους πίνακές του συνυπάρχουν εργάτες, λαϊκοί άνθρωποι, αυτοκράτορες, άγιοι, μορφές της ελληνικής παράδοσης και συμβολικές έννοιες, συνθέτοντας ένα προσωπικό εικαστικό σύμπαν με έντονη φιλοσοφική και πνευματική διάσταση.
Ο Γιάννης Μητράκας θεωρείται μία από τις πλέον εμβληματικές μορφές της ελληνικής ζωγραφικής, με έργο που απέσπασε την εκτίμηση της εικαστικής κοινότητας και παρουσιάστηκε σε σημαντικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η νεκρώσιμη ακολουθία θα τελεστεί στην Αθήνα.
Η απώλειά του αφήνει ένα σημαντικό κενό στον χώρο των εικαστικών τεχνών και ιδιαίτερα στον Έβρο, τον τόπο από τον οποίο ξεκίνησε το ταξίδι της ζωής και της δημιουργίας του.
Αιωνία του η μνήμη.
